Género Zeefuik doet boekje open over zwaarlijvigheid bij FC Emmen en moeilijke tijd: 'Ik raakte mezelf volledig kwijt'

Frank Olijve knuffelt Género Zeefuik na zijn eerste treffer voor FC Emmen. Foto: Jan Kanning

Género Zeefuik (30) was ooit een talentvolle spits, maar stopte al een paar jaar geleden als profvoetballer. De oud-speler van FC Groningen en FC Emmen laat in een openhartige post op Instagram weten dat hij flink met zichzelf heeft geworsteld.

Zeefuik, de oudere broer van Deyovaisio (eveneens ex-FC Groningen), staat op Instagram eerst stil bij een invalbeurt voor Emmen, tussen 2017 en 2018 zijn laatste club in het betaald voetbal. De aanvaller was destijds aan de zware kant.

Dat viel onder meer Ronald de Boer, destijds analyticus bij Fox Sports, op. De Boer vond Zeefuiks formaat 'te triest voor woorden'.

'Het is inmiddels drie jaar geleden, maar mijn invalbeurt tegen NEC staat bij velen op het netvlies',zegt Zeefuik zelf op Instagram. 'Achteraf waren de reacties niet mis: ‘We doen er lacherig over, maar het is te schandalig voor woorden’ en ‘Als je iedereen om je heen ziet, dan word je toch wel wakker geschud?’.

'Maar ook in de media was ik – en vooral mijn zwaarlijvigheid – on top of mind. Volgens critici nam ik de topsport niet serieus, ooit gedacht dat er meer achter kan zitten? Ik stond te boek als een beloftevolle spits. Vanuit de jeugdopleiding van PSV kwam ik via Almere City, FC Dordrecht, NEC, FC Groningen, Heart of Midlothian en Balikesirspor terecht bij FC Emmen. Maar daar stopte mijn carrière.'

'Door alvleesklierproblemen reageert mijn lijf anders'

Zeefuik vervolgt: 'Mijn gezondheid begon op te spelen. Bij FC Emmen was dit op zijn top. Door alvleesklierproblemen reageert mijn lijf anders dan het lijf van een gezonde topsporter. Op het moment dat gezondheid belangrijker is dan ooit, word je veroordeeld op basis van uiterlijke kenmerken. Iedereen kijkt naar je en heeft een mening, maar zonder achtergrond.'

'Ik stopte met voetbal. Ging steeds minder doen en liet minder van me horen. De periode die volgde was enorm zwaar voor mijn relatie en mijn kinderen, die mij niet meer herkenden als de echtgenoot en vader die ik was. Ik raakte mezelf volledig kwijt.'

Zeefuik is inmiddels op de weg terug, zo laat hij weten. 'Ik houd van voetbal en van de sport. Ik ben dagelijks bezig met mijn gezondheid en ondanks dat ik nu geen club meer heb, ben ik bezig om fit te worden. Waarom ik hiermee naar buiten kom? Men vergeet dat er niet altijd keuzes zijn. Zeker niet als het gaat om gezondheid, dat overkomt je. Dit is mij overkomen, net als zoveel andere (top)sporters en zelfs jonge voetballertjes.”

menu