Na jaren van omzwervingen woont Hans Westerhof het grootste deel van het jaar weer in Heerenveen. FOTO ALEX J. DE HAAN

Gymleraar met een rijke trainerscarrière

Na jaren van omzwervingen woont Hans Westerhof het grootste deel van het jaar weer in Heerenveen. FOTO ALEX J. DE HAAN

Hij woont op vrije trap-afstand, mits genomen door Ronald Koeman, van het Abe Lenstra Stadion. Maar SC Heerenveen hoeft niet te bellen. Geen enkele club. Hans Westerhof is trainer-af: ,,Voor je 65ste heb je geen tijd, na je 75ste ben je niet fit. Ik ben 67, ik ben nú fit en ik heb nú tijd.’’

Hij heeft volgens eigen zeggen een selectief geheugen en herinnert zich vooral de mooie dingen. Af en toe was het minder leuk, maar Hans Westerhof kijkt met plezier terug op zijn carrière.

,,Johan Derksen zei eens dat het niet helemaal is geworden wat hij ervan had verwacht. Voor een gymleraar en matige voetballer heb ik het echter niet slecht gedaan. Trainer van onder meer PSV, Ajax en Chivas Guadalajara, ik ben de hele wereld overgeweest en ondertussen miljonair geworden.’’

'De periode van fit en vrije tijd is nu'

Na jaren van omzwervingen woont de geboren Achterhoeker het grootste deel van het jaar weer vlakbij het Abe Lenstra Stadion. Hij is sinds 2013, toen hij 65 werd, trainer-af.

,,Dat had ik zo afgesproken met Jeanet, mijn vrouw. Kijk: voor je 65ste ben je fit, maar heb je geen tijd, na je 75ste ben je niet meer fit. De periode van én fit én vrije tijd is nu. Ik sport elke dag: wandelen, fietsen, hardlopen, tennissen of golfen. Heerlijk.’’

Al is de oud-oefenmeester, die in 1988 bij FC Groningen het betaald voetbal binnenstapte, nog niet helemaal los. Zijn zoon Wout (1982) is trainer van het Mexicaanse CF Pachuca en senior neemt er eens in de drie maanden poolshoogte.

,,Dat heb ik met mede-eigenaar Carlos Slim afgesproken. Ik ben gevraagd structuur in de organisatie te brengen. Dat is gelukt, maar Slim is bang dat het weer inzakt. Dus kom ik af en toe langs om de zaak weer wat op te frissen. Leuk, want dan zie ik Wout ook weer.’’

Technisch directeur

Pachuca is een grote club, in de laatste tien jaar vijf keer kampioen van Mexico. Mede door de inbreng van vader en zoon Westerhof een stabiele club. Met meer dan veertig spelers in allerlei nationale selecties. Het complex, de stad ligt niet ver van hoofdstad Mexico City, omvat tien sportvelden, een eigen sportschool, een zwembad, een medische afdeling dat bijna een ziekenhuis is en een internaat voor zo’n 200 jongens.

,,Mijn, onze taak, is onder meer de verbinding tussen jeugdopleiding en A-selectie. De hoofdmacht, onder 20 en onder 17 trainen allemaal op hetzelfde moment. Als het eerste iemand nodig heeft, pluk je die zo van het veld. Niemand doet meer wat-ie zelf denkt dat goed is. Voetbal-, conditie- en keeperstrainers zitten op één lijn.’’

Westerhof werd in 2011 technisch directeur bij Chapuca. Toen Slim zag dat diens aanpak werkte, kocht hij meer clubs. In Mexico, Colombia, Argentinië. Ook daar moest de Nederlander aan de slag: ,,De vorige keer moest ik bij drie langs. Dat doe ik niet weer. Mexico alleen al is vijf keer zo groot als Frankrijk.’’

loading

Veel talent in Mexico

Hij wilde een keer naar het buitenland. Zuid-Korea en Japan had gekund, maar ja, de taal. Verenigde Arabische Emiraten bleek een optie, maar ja, een vrouwonvriendelijk land. Na dienstverbanden bij FC Groningen, PSV, Ajax en Willem II, met wisselend succes, klopte in 2003 Chivas de Guadalajara aan.

De Achterhoeker zou er aan de slag als coördinator jeugdopleiding, maar werd in oktober van dat jaar hoofdtrainer: ,,Ik dacht: Spaans ja, dat kan ik leren. Nooit spijt gehad. Mexico komt vaak in het nieuws vanwege moordpartijen en drugskartels, maar ik heb nooit iets meegemaakt. Het klimaat is heerlijk en de mensen vriendelijk en open. Als je ziet hoe ze willen leren, echt ongelooflijk.’’

Wat hem ook verbaast is hoeveel talent er rondloopt. Meer dan bij Ajax: ,,De Mexicanen zijn stomverbaasd. Guardado heeft hier een goede naam, daar vinden ze hem gemiddeld. Zelfde met Moreno en Salcido. Het verschil is: in Nederland wordt met die jongens getraind. Neem Corona. Vonden ze ‘maar een rechtsbuitentje’. Twee jaar bij Twente en top. Ik maakte Ruiz mee. Beetje luie jongen aan de zijkant. Hoe ook hij bij Twente voetbalde... Fantastisch. Omdat er mee getraind wordt.’’

Af en toe advies

Het probleem in Mexico: er is geen trainersopleiding. Een halve schriftelijke cursus en je hebt een diploma. De Nederlander kaartte het een paar keer aan, maar zou het dan zelf moeten doen. Dat zit er niet meer in. Het geld is er, het moet alleen geregeld worden.

,,Het zijn soms simpele dingen. Zie ik een training, staan er vijf trainers op een rijtje te kijken naar een partijspel en die volgen allemaal de bal. Nee, die aan de ene kant van het veld, die aan de andere kant, die let op de aanval, die op de verdediging. Ander voorbeeld: in Mexico kijken ze eerst waar een training mee moet beginnen en ‘dan doen we dit en dan dat’. In Nederland is het: hoe wil je eindigen, wat is het accent in de partij? Daaraan vooraf train je op onderdelen. Mijn zoon en ik maakten een boek met oefenvormen. Maar het is nog niet zoals hier. Daarom zegt Wout ook: ik kom niet meer terug. In Nederland is hij een van de duizenden, in Mexico is hij bijzonder.’’

Af en toe tipt hij PSV, of FC Groningen. ,,Er zit nu een jongen bij Pachuca: Hirving Lozana. Twintig jaar oud, beter dan Guardado. Speelt in de olympische ploeg. Een andere, Erick Gutiérrez, heeft een Duits paspoort. Heb ik aan Henk Veldmate (hoofdscout FC Groningen, volgend jaar Ajax, red.) doorgegeven. Zit bij de nationale ploeg. Had je zo kunnen halen. Nee, ik krijg niet altijd terugkoppeling. Hoeft ook niet. Ik geef ook meestal pas advies als ze me vragen.’’

'Ik wilde niet meedogenloos zijn'

Bij zijn intrede in de voetballerij bleek Hans Westerhof een buitenbeentje. Hij speelde gitaar, schreef cabaretteksten en vergat het menselijke aspect nooit uit het oog. In de tijd dat de doorsnee coach gekenmerkt werd door leren jas, filtersigaret en zonnebril, kreeg hij snel het stempel van ‘softie’.

Een trainer die zijn spelers zelfs meenam naar het museum. ,,Dat gebeurde voor de UEFA Cup-wedstrijd tegen Atletico Madrid. Maar dat was hun eigen keus. We hadden een vrije middag. Ik zei: doe iets, maar ga in vredesnaam niet weer kaarten. Barend Beltman vroeg wat ik van plan was. Toen ik zei dat ik naar het Prado wilde, vroeg hij of hij meemocht. Ook Theo ten Caat sloot zich aan en nog een paar anderen.’’

,,Bij het toenmalige Nieuwsblad van het Noorden vonden ze me geloof ik een aardige trainer, alleen wat saai. Niet meedogenloos genoeg voor de top, klonk het ook. Dan maar geen top, want ik wilde niet meedogenloos zijn.’’ De voetballer heeft hem niet veranderd, zegt Westerhof zelf: ,,Ik zou nu overigens minder opvallen dan toen.’’

De keuze van FC Groningen voor Ernest Faber was voor hem ‘een beetje een verrassing’. Westerhof kende hem uit zijn PSV-tijd. Als trainer haalde hij de verdediger terug van Sparta: ,,Het verbaast me niet dat-ie trainer is. Nee, ik vind hem niet arrogant. Serieuze jongen, harde werker, betrouwbaar. Ik heb nooit een training van hem gezien, weet niet hoe hij voor de groep is, maar hij past bij Groningen. Je moet je afvragen: wie hier lang hebben gezeten? Ron Jans, ik, dat zijn bepaalde types. Van der Looi trouwens ook. Maar af en toe is het: we moeten iets anders. Zo ging dat met Theo Vonk, met Robert Maaskant. En elke keer dacht ik: leren ze het nu nooit?’’

menu