Hoofdstuk 2 van het boek 'Cupkoorts. De bekerwinst van FC Groningen': Trekkerarmada naar Zwolle

Groningse trekkers bij de Erasmusbrug in Rotterdam.

Aanstaande zondag precies vijf jaar geleden won FC Groningen de KNVB-beker door in de finale PEC Zwolle met 0-2 te verslaan. We leven toe naar die memorabele dag op 3 mei 2015, aan de hand van het eerste hoofdstuk van het onlangs verschenen boek Cupkoorts. De bekerwinst van FC Groningen . Vandaag deel twee over iets dat begon als een (boeren)geintje, maar uitmondde in een trekkertocht van Groningen naar de Rotterdamse Kuip.

Wat zou het een mooi gezicht zijn, denkt Bas Schrage. Met honderd, misschien zelfs wel tweehonderd trekkers kriskras het land door van Groningen naar Rotterdam om te laten zien hoe het noor-den achter FC Groningen staat voor de bekerfinale. De hele Erasmusbrug vol met trekkers, zodat iedereen in het land ziet wat deze wedstrijd voor supporters betekent.

Bas maakt in zijn hoofd al plannen hoe de optocht geleid moet worden, welke route het handigste is, als weer zijn telefoon rinkelt. Het is vast een nieuwe aanmelding, denkt hij nog. Maar het is de politie. Ze hebben gelezen dat de boeren naar de havenstad willen komen en dat zien ze niet zitten.

Het beeld van honderd Groningse trekkers op de Erasmusbrug bezorgt de politie hoofdpijn. Een van de belangrijkste verbindingen tussen het noorden en zuiden van de stad dreigt dan volledig vast te lopen. En dat op een dag dat het al druk wordt. De agent verbiedt de boeren om met de trekker naar de Kuip te gaan.

Dat is flink balen voor iedereen die zich verheugt om naar Rotterdam te rijden. Ook FC Groningen zit ermee in hun maag. Het lijkt ze prachtig zo’n lange optocht naar het stadion, maar ze begrijpen ook wel dat de politie het niet wil hebben. Uiteindelijk besluiten de boeren en de club daarom dat de trekkers bij het uitzwaaimoment betrokken worden.

Dit is een dag voor de finale, als de spelers en staf alvast naar Den Haag vertrekken om zich in alle rust voor te bereiden op de wedstrijd. De fana-tieke aanhang van Groningen zwaait de spelers uit met vuurwerk in de hand en wat zou het mooi zijn als daar ook boeren bij zijn. Er is plek voor vijf trekkers. Bas en de andere leden van de Boeren-Box zeggen toe dan te komen en laten het plan om naar de Kuip te gaan varen.

Uitzwaaimoment

Maar wat balen de boeren. De avond voor het uitzwaaimoment, twee dagen voor de bekerfinale, komen ze samen in de boerderij van Bas in de buurt van Hoogezand op de grens van de provincies Groningen en Drenthe. ,,Het zat ons toch niet lekker. Meerdere mensen hadden er slecht van ge-slapen. Wij hadden beloofd de trekker te nemen naar Rotterdam. We hadden het overal verteld en dan moesten we nu op het laatste moment afhaken? We wilden ons woord houden, dat was belangrijker dan een verbod.”

Wat nu, zegt iemand, als we na het uitzwaaimoment doorrijden. Niet met honderd trekkers, dat valt teveel op, maar met een paar. Dan heb je een grote kans dat je Rotterdam bereikt en dat de politie het door de vingers ziet. De boeren schudden elkaar de hand, kiezen vijf trekkers uit en hakken direct aan de bar de knoop door om het plan uit te voeren. Verder wordt het stil gehouden.

(Tekst leest door onder de foto)

loading

Die avond pakken de boeren de waterslang en spuiten hun trekkers schoon, zodat ze er netjes uitzien voor de volgende dag. Ook lassen ze nog snel even een stang achter de rode trekker van Bas, zodat ze daar de Groningse vlag aan kunnen hangen. Een van de boeren besluit met een camper achter de trekkers aan te rijden. Dan kunnen ze makkelijker eten en drinken meenemen en hebben ze direct een slaapplek in Rotterdam.

De volgende dag ziet het zwart van de mensen bij het uitzwaaimoment. Buiten de Euroborg wapperen duizenden supporters met vlaggen, fakkels en sjaals. Achter de bus die de spelers naar het ho-tel in Den Haag brengt, staan de trekkers. Spelers Tjarron Chery en Maikel Kieftenbeld springen er direct op, onder luid gejuich van de supporters.

Normaal rijden de boeren in de leegte over een vlak land, snijdt de wind in hun gezicht en horen ze het monotone gebrom van de motor van de trekker. Nu zitten ze in een mensenzee, slaat de groe-ne rook van vuurwerk in hun gezicht en klinkt euforisch gezang. ,,Op een trekker zit je heel hoog, dus we keken overal overheen. Zoveel hoopvolle gezichten”, zegt Bas.

Als de bus begint te rijden, gaan de vijf trekkers er achteraan. Onder luid gejuich van de supporters vertrekt de colonne. De boeren begeleiden de bus tot de snelweg. ,,Daar bogen we volgens afspraak af, maar in plaats van om te keren gingen we rechtdoor langs de snelweg”, zegt Bas. En zo gaan John Breider, Peter Wieringa, Rick Stuut, Jacob Kuil, Kor Hoving en Bas Schrage onderweg naar de Kuip.

Peter Wieringa rijdt voorop. Hij is fervent fietser en kent ook de kleinere wegen op zijn duimpje. Navigatie-apparatuur hebben de boeren niet mee. Ze rijden naar het zuid-westen. ,,En verder zagen we het wel”, zegt Kor Hoving, een van de boeren op de trekker.

Op naar Zwolle

Ondertussen knaagt het wel aan de boeren. Ze praten met elkaar via walkietalkies. Doen ze er echt goed aan om te gaan? Zijn ze niet te impulsief geweest? Als ze net de stad uit zijn, belt Geert Kuiper van FC Groningen. ,,Jullie zouden toch naar de boerderijen gaan na het uitzwaaimoment?”

De boeren biechten op wat ze van plan zijn. Wat kan ons gebeuren?, zeggen ze. ,,Maar het mag toch niet?” ,,Nou ja hoe gaan ze ons tegenhouden?”, zegt Bas. ,,Als we met honderd trekkers naar Rotterdam zouden gaan, dan snap ik wel dat we problemen veroorzaken, maar vijf kan toch geen probleem zijn? Desnoods gaan we ver uit elkaar rijden als we er bijna zijn.” Kuiper zegt namens FC Groningen nog een keer dat het officieel niet mag, maar dat het wel prachtig mooi is wat de boeren doen.

Na dat gesprek opent een van de boeren in de camper Twitter en ziet dat er al allemaal foto’s van de stoet worden gedeeld. Medesupporters die ze voorbij zien komen vinden het prachtig, delen hun foto’s online en de succeswensen via Twitter en Facebook zijn al snel niet meer te tellen. Hoe verder de boeren richting Rotterdam gaan des te minder twijfel ze hebben.

De boeren kijken om zich heen en merken dat het op de landweggetjes net voorbij Assen wat drukker wordt. Ze gaan een stuk uit elkaar rijden, zodat het verkeer er makkelijker langs kan.

Het is een gek idee voor de boeren, dat ze niet op het land op en neer hobbelen. De dagen voor de bekerfinale reden ze nog op hun trekkers door de Groningse klei om aardappels te poten. Stuk voor stuk plaatsten ze toen de piepers in de grond. De modder plakte aan de banden, spatte op tegen de zijkant van de cabine terwijl de grote wielen door de Groningse klei ploegden. In het vlakke land sneed de wind langs de trekkers.

Na vier uur bereiken ze Zwolle, de stad van tegenstander PEC. Ze staan stil bij het verkeersbord met een rode streep door Zwolle heen. Dat bord geeft aan dat je de stad verlaat. ,,Maar het is ook toepasselijk, omdat we PEC gaan verslaan”, zegt Bas zelfverzekerd. ,,Dus maakten we een foto van het bord met de trekker ernaast.”

Over de walkie-talkie praten ze met elkaar. ,,Zouden er supporters van PEC zijn die dit ook doen?” De boeren kijken eens rond en zien alleen maar het gebruikelijke verkeer: mensen op de fiets, auto’s, brommers en motoren die langs scheuren. ,,Nee, zo gek zijn ze hier niet. Maar wij wel.”

Zaterdag deel drie van het eerste hoofdstuk. Onder andere over de aankomst in Rotterdam en een geïmproviseerd campingleven.

menu