Arjen Robben tijdens de vriendschappelijke wedstrijd tussen FC Groningen en Arminia Bielefeld in het Hitachi Capital Mobility stadion.

Iedereen is blij met zijn terugkeer bij FC Groningen maar Arjen Robben tempert hoge verwachtingen. 'Elke wedstrijd kan de laatste zijn'

Arjen Robben tijdens de vriendschappelijke wedstrijd tussen FC Groningen en Arminia Bielefeld in het Hitachi Capital Mobility stadion. Foto: ANP/ Cor Lasker

Met de openingstreffer tegen Arminia Bielefeld maakte Arjen Robben zich afgelopen zondag nóg een stukje legendarischer dan hij al was. De manier waarop hij scoorde is exemplarisch voor de manier waarop de Moeder der Comebacks werd voorbereid: precies en vooral niet te snel.

Het was een oefenwedstrijd, maar de eerste 45 minuten tegen Arminia staan op het netvlies als was het een duel in de Champions League, met een voor het gevoel tot de nok toe gevuld stadion. Want al vroeg werd duidelijk: Robben is écht weer terug. Niet om voorzichtig de bal te beroeren, zoals tegen Almere City. Nee, tegen Bielefeld ging Robben weer ouderwets vol aan de bak.

Draaien en keren, duels, alles op volle kracht. Eigenlijk zoals hij niet anders kan. Tegen FOX Sports zei hij het al, toen zijn rentree net was aangekondigd. ,,Half trainen kan ik niet, half een wedstrijd ingaan kan ik niet. Ik móet gewoon volle bak, honderd procent geven.’’

Dribbelen, kappen, naar binnen

Eigenlijk was die eerste helft tegen Arminia, de eerste echte helft die Robben sinds een dik jaar weer voetbalde, een blauwdruk van zijn loopbaan. Alsof het een theaterstuk was waarin alle typische Robben-acties in 45 minuten de revue passeerden.

Eerst in de achtste minuut de actie die hem wereldberoemd maakte: langs de lijn dribbelen, kappen naar binnen, twee man op het verkeerde been zetten en op snelheid de ruimte in duiken om óf een medespeler de diepte in te sturen óf ‘gewoon’ majestueus te scoren. In dit geval werd hij neergelegd - de schrik sloeg ouderwets om het hart - net buiten de zestienmeter.

Dan de goal, nog geen tien minuten later. Je kunt zeggen dat keeper Stefan Ortega welwillend meewerkte aan de prachtige Euroborg-entree van Robben, door nét iets te laat naar de hoek te duiken op een op het oog houdbaar schot. Maar daarmee doen we het welgemikte schot van Robben te kort.

Daar is-ie weer: de teen van Casillas

 Hij zei het zelf: ,,Genauigkeit für Härte, zei een assistent-trainer van Bayern München altijd. Dat gold ook voor dit schot’’. De inzet paste werkelijk precies. Even daarna de veelbelovende actie in het strafschopgebied die door twee verdedigers op correcte wijze werd gesmoord. Er zijn scheidsrechters die naar de stip zouden wijzen, om het voorzichtig te zeggen en het Duitse woord voor zwaluw niet te hoeven gebruiken.

En twee minuten later was er - toegegeven, met enige fantasie - zelfs een bijna-kopie van wat het absolute hoogtepunt van Robbens loopbaan had moeten worden: de inzet die ons wereldkampioen had kunnen maken, maar door de grote teen van Iker Casillas werd gekeerd. Ortega wist Robben met zijn duim van scoren te houden, maar het scheelde even weinig als tien jaar geleden in Zuid-Afrika.

Hij is dus terug. Dankzij een actie uit een jongensboek. We schrijven Hemelvaartsdag 2020, 21 mei jongstleden. Om 4.30 uur zetten Wouter Gudde en Mark-Jan Fledderus in het diepste geheim in de auto koers naar Grünwald, het idyllische, lommerrijke oord net onder München, gelegen aan de Isar. Daar waar de familie Robben al jaren resideert.

Robben nam een maand bedenktijd

Een jaar eerder zijn Gudde en Fledderus, toen beide net aangesteld, al eens naar Grünwald gereden. ,,We hadden hem toen al aangeboden technisch directeur te worden’’, vertelt Fledderus op de persconferentie van eind juni, waarin Robben wordt gepresenteerd. ,,Dan word ik jouw assistent’’, had ik toen al voorgesteld.’’

Maar Robben heeft eerst nog andere plannen, zo blijkt. Want een jaar en enkele gesprekken later is er bij de beide directeuren het besef dat Robben misschien zelfs wel eens te bewegen zou zijn om als vóetballer terug te keren naar de Boumaboulevard.

Alsof het een vrijgezellenfeest betreft hebben Gudde en Fledderus op die 21e mei van dit jaar, midden in coronatijd, de afspraak gemaakt met alleen Bernadien, mevrouw Robben, zo blijkt later. Fledderus en Gudde komen rond 12 uur aan en worden, ondanks de verrassing voor Robben zelf, allerhartelijkst ontvangen, zo laten ze later weten.

Sushi wordt besteld bij de vaste sushibar van de Robbens en heel genoeglijk praten de beide jonge directeuren met de verloren zoon van de club. Niet onbelangrijk blijkt de documentaire The Last Dance, waarin de terugkeer van basketballer Michael Jordan bij Chicago Bulls wordt belicht. Gudde en Fledderus laten een fragment daaruit aan Robben zien. Het blijkt de juiste snaar te zijn. Robben denkt een maand na en zegt ja.

Hij doet het niet voor zichzelf, en dat is opmerkelijk. Meerdere malen zegt Robben terug te keren voor FC Groningen. ,,Een jaartje zonder voetbal vind ik ook prima’’, zegt de wereldster na zijn eerste wedstrijdoptreden tegen Almere City FC, drie weken geleden. ,,Geen verplichtingen, fijn met het gezin. Maar ik doe het voor de club, ik wil mijn steentje bijdragen. Hier is het allemaal begonnen.’’

'Verwacht nou niet teveel'

En zijn gezin dan? ,,Mijn vrouw staat achter mijn keuze’’, zegt Robben. ,,Weet je wat het is? We komen terug naar huis. We zijn nu dicht bij de familie in de buurt. Dat is anders dan als je in München of Madrid woont. We zijn nu thuis, in Groningen.’’

We hadden hem al eerder aangeboden technisch directeur te worden

Dan komen de berichten waar de sceptici misschien wel op hoopten. Robben zegt eind juli af voor de eerste veldtraining van FC Groningen, die nota bene live op FOX en op deze website te volgen zou zijn. ‘Het bericht waarvan je wist dat het zou komen’, is zo’n beetje de reactie van de notoire glashalfleegkijker.

Verrassenderwijs staat Robben zelf die dag met een blij gemoed de toegestroomde pers op het trainingsveld van Corpus den Hoorn te woord. Het kan nu gewoon nog niet, we moeten voorzichtig opbouwen, is zijn boodschap. ,,Maar eigenlijk gaat het heel goed. Ik had alleen wat reactie aan mijn enkel, die bleef hangen in het gras hier.’’

Degene die het veldonderhoud bij de FC doet, krijgt daarbij een lichte veeg uit de pan. ,,Hij had waarschijnlijk een ADV-dag opgenomen of zoiets, want het veld was kurkdroog’’, zegt Robben. Het is de wereldster in hem, de man die weet hoe je succesvol wordt, die even een signaal afgeeft: als FC Groningen wat wil bereiken, moeten ook de randzaken kloppen. Dan moet het gras gewoon in perfecte staat zijn.
loading  

Ook de wedstrijd tegen PEC Zwolle laat Robben aan zich voorbij gaan, maar de week erop is daar dan eindelijk de langverwachte rentree. Op het nieuwe échte grasveld van Almere City FC. Robben speelt een halfuur en komt tot een paar beloftevolle acties, maar beslissend is hij nog niet. Niet dat hij daar zelf moeilijk over doet. ,,Met de conditie zit het goed, maar mijn lichaam moet nog wennen aan de specifieke voetbalbelasting. Dat is een proces.’’

Elke wedstrijd kan de laatste zijn

Hij benadrukt het in elk interview: verwacht nou niet te veel. Elke wedstrijd kan de laatste zijn, ik zal hoogstwaarschijnlijk niet alle wedstrijden spelen en het kan ineens zomaar over zijn. ,,Het is zaak om niet te hoge verwachtingen bij mezelf te leggen’’, zegt Robben na ‘Almere’. Om zichzelf daarop direct te corrigeren: ,,Maar dat zit er waarschijnlijk niet in, omdat zelf altijd het beste wil halen uit mezelf. Dat zit in de aard van het beestje.’’

Tegen Werder Bremen is Robben er ook niet bij, maar dan ineens, op zondag, gebeurt het: zijn entree in het Hitachi Capital Mobility Stadion, tegen Arminia Bielefeld. En hoe. Hij is terug. Of hij zondag tegen PSV speelt? Dat laat hij afhangen van zijn lichaam.

Maar de lach is terug, de twinkeling in zijn ogen ook. En juist als Robben zélf alle verwachtingen tempert, mogen we iets verwachten. Maar voorzichtig, niet te veel. Genauigkeit für Härte.

menu