Hij moest de eervolle uitnodiging van de Noorse bondscoach Ståle Solbakken afslaan, zag in de tussentijd met Michael de Leeuw een potentiële concurrent tekenen bij FC Groningen, maar het bracht Jørgen Strand Larsen geenszins van zijn stuk. Integendeel. Tegen VVV-Venlo keerde de 21-jarige topscorer blakend van het zelfvertrouwen terug binnen de lijnen.

De Noor werd in De Koel bevangen door een aanval van kramp, kon in de slotfase het ene been amper meer voor het andere zetten, maar wat was Jørgen Strand Larsen zaterdagavond blij met zijn optreden in Limburg. De afspraak was dat hij het drie kwartier vol zou houden of - als er aanleiding toe was - hooguit een uur. Het werd uiteindelijk bijna een hele wedstrijd. Hij genoot van elke minuut die hem werd toebedeeld.

,,Het was echt mooi om terug te zijn’’, sprak de liefhebber na afloop opgetogen in het nostalgische stadionnetje van VVV, waar hij nauwelijks de lange betonnen trap richting de kleedkamers nog op kwam. De spits stond sinds 28 februari langs de kant met een enkelblessure. ,,Het was een pijnlijke kwestie, maar ik heb hard gewerkt om terug te komen’’, vertelt Strand Larsen. ,,Ik had misschien voor de interlandbreak al een paar minuten kunnen maken, maar het was beter om dat risico niet te nemen. Dat heb ik 100 procent gerespecteerd, met als gevolg dat ik tegen VVV bijna een hele wedstrijd kon spelen. Ik voelde me echt weer fris, kon diepgaan, acties maken, een paar schoten lossen. Hopelijk staan we aan het begin van een nieuwe flow na een paar mindere wedstrijden.’’ Grijnzend: ,,Ik wil het niet jinxen, maar we hebben nog niet vaak verloren als ik erbij was.’’

‘Het team had me nodig’

Dat hij onbedoeld veel langer speelde dan vooraf was afgesproken, had onder meer te maken met de rode prent die middenvelder Azor Matusiwa na 20 minuten kreeg voorgehouden. ,,Het team had me nodig’’, meent de Scandinaviër. ,,We wisten dat het vanaf dat moment een zware wedstrijd zou worden met ons tienen. Ik wilde doorgaan zolang ik kon. We hebben misschien een beetje geluk gehad met die 0-1 vlak voor tijd, maar aan de andere kant hebben we verdedigend ook nauwelijks iets weggegeven tegen VVV. Ja, op die afgekeurde gelijkmaker na, maar dat was buitenspel. Ik ben echt trots op hoe we het in defensief opzicht hebben gedaan. Vergis je niet, om 70 minuten overeind te blijven met tien man is een loodzware opgave. We hebben het natuurlijk ook voor Azor gedaan. Je kunt die kaarten geven of niet geven, daar zeg ik maar niet al te veel over, maar hij had in ieder geval nooit de intentie om die rode kaart te pakken. Zo zit hij ook helemaal niet in elkaar.’’

De aanvoerder bood na afloop zijn excuses aan in de kleedkamer voor het feit dat hij werd heengezonden door de normaal toch niet kinderachtig fluitende scheidsrechter Bas Nijhuis. ,,Hij is zo’n goeie jongen en een perfecte aanvoerder voor ons. Azor zei dat het hem speet, maar ook dat hij ontzettend trots was dat we het hadden opgelost met zijn allen door keihard te bikkelen. Dat was mooi om te horen. We hadden eigenlijk best wel controle tegen VVV en kregen ook gewoon nog een paar kansen met tien man. Ikzelf ook, maar toen zat ik al helemaal in het rood qua vermoeidheid. Gelukkig schoot Mo El Hankouri de bal prachtig binnen. Ik gun het hem ook enorm. Moet je zien hoe fantastisch hij zich de laatste maanden heeft ontwikkeld. Het was een terechte beloning voor hem.’’

Uitnodiging bondscoach afgeslagen

Terugkijkend op zijn blessureperiode was de grootste teleurstelling voor Strand Larsen nog wel dat hij de uitnodiging van de Noorse bondscoach Ståle Solbakken moest afslaan om uit te komen voor het nationale team. Nadat de goalgetter de vorige keer al op het allerlaatste nippertje een invitatie kreeg voor het Noors elftal omdat de halve selectie was geveld door corona, behoorde Strand Larsen deze keer gewoon tot de eerste keus van de Noorse bondstrainer.

,,Het was een enorm lastige afweging voor mij, want ik had kunnen gaan als ik had gewild. We speelden eerst tegen Gibraltar. De kans was best groot geweest dat ik minuten had gekregen. Ik had een week om te beslissen. Een dag voordat ik het vliegtuig had moeten pakken heb ik de knoop doorgehakt. Ik had het natuurlijk ontzettend graag gewild, maar uiteindelijk achtte ik het toch slimmer om het risico niet te nemen. Ik wilde me concentreren op de uitdagingen die er bij FC Groningen liggen, hoe trots ik ook was dat ik tot de selectie van ons nationaal team behoorde. Ik heb de tijd gebruikt om te investeren in verder herstel van mijn blessure, met als gevolg dat ik er nu weer sta. Het is aan mij om de komende tijd te laten zien dat ik het waard ben, zodat ik de volgende keer opnieuw wordt opgeroepen. Als dat niet het geval is, zal ik zo hard werken dat de bondscoach de keer daarna echt niet meer om me heen kan.’’

Partnership met Michael de Leeuw

In de tussentijd moest hij ook nog oogluikend toestaan dat FC Groningen met de 34-jarige Michael de Leeuw een potentiële concurrent vastlegde voor volgend seizoen. ,,Dat lijkt me een prima zaak’’, zegt Strand Larsen vol zelfvertrouwen. ,,Ik ken hem niet persoonlijk, weet wel dat hij een stukje ouder is dan ik, dat hij eerder voor FC Groningen heeft gespeeld en dat hij 100 procent zeker de beste speler is van FC Emmen. In dat opzicht lijkt het me voor ons alleen maar een goede zaak dat hij de selectie komt versterken. Met zijn ervaring beschouw ik hem als een aanwinst voor zowel binnen als buiten de lijnen. Hoe het plaatje er precies uit komt te zien, is uiteraard aan de trainer. Ik zal uiteraard gewoon mijn stinkende best blijven doen om een basisplaats af te dwingen.’’

Plannen om FC Groningen komende zomer te verlaten heeft Strand Larsen vooralsnog niet, al weet je het in de voetballerij natuurlijk maar nooit als je als 21-jarige al negen doelpunten en vijf assists achter je naam hebt staan in de eredivisie. ,,Het is waar, soms gaan de ontwikkelingen snel, maar ik heb het erg naar mijn zin in Groningen’’, klinkt het opgewekt uit de mond van de spits. ,,Ik ga er gewoon vanuit dat ik hier blijf en een partnership kan sluiten met De Leeuw. Ik ben in ieder geval nergens anders op gefocust dan op FC Groningen. Ik ben nergens anders mee bezig. Niet voor komende zomer en ook niet voor volgend jaar. Ik sta niet voor niets nog onder contract tot en met 2024. Ik heb dit seizoen al bewezen dat ik belangrijk kan zijn voor FC Groningen. Dat lijkt me een mooie basis om op voort te borduren. Volgend seizoen wil ik vijftien of twintig goals scoren. Maar eerst dit jaar maar eens op een mooie manier afsluiten. Iedereen denkt dat die top vijf al vaststaat, maar wij gaan gewoon voor de best mogelijke uitgangspositie voor de play-offs.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport