Jørgen Strand Larsen heeft zijn draai al gevonden bij FC Groningen. ,,Ik ben met een lach teruggekeerd.’’

Jørgen Strand Larsen over zijn rollercoaster: van het debuut voor FC Groningen tot aan het shirt van Noorwegen

Jørgen Strand Larsen heeft zijn draai al gevonden bij FC Groningen. ,,Ik ben met een lach teruggekeerd.’’ Foto: Cor Lasker

Het waren bewogen maanden voor Jørgen Strand Larsen (20). Hij debuteerde voor FC Groningen en trok voor het eerst het shirt van Noorwegen over zijn schouders. Een droom. ,,Ik had er geen seconde van willen missen.’’

Eindelijk kon hij afgelopen week de kast in zijn Groningse appartement eens naar behoren inruimen, nadat hij een tas vol kleding meenam uit Noorwegen. Het was er nog niet van gekomen sinds Jørgen Strand Larsen begin september neerstreek in het Noorden. De transfer van Sarpsborg 08 FF naar FC Groningen vormde het startsein van een rollercoaster die zijn weerga niet kent. ,,Het is gekkenwerk geweest’’, beaamt de 20-jarige spits.

Op 8 september speelde hij in Almere met Jong Noorwegen tegen de beloften van Nederland toen technisch directeur Mark-Jan Fledderus ruim 1100 kilometer noordwaarts de transfer naar FC Groningen afrondde. De 1.93 meter lange aanvaller kon meteen blijven. ‘s Ochtends werd hij opgehaald door teammanager Edwin Bolt om dezelfde dag nog door de medische molen te worden gehaald. Na twee keer trainen begon Strand Larsen meteen tegen PSV, terwijl hij een week eerder nog op de Noorse velden te bewonderen was. ,,Ik had alleen twee paar schoenen en een boxershort bij me’’, denkt hij met een lach terug aan die hectische weken.

Groningse boetiekjes

Hij vulde zijn garderobe aan met wat in de haast gekochte kledingstukken uit Groningse boetiekjes en stortte zich vol op zijn nieuwe avontuur. ,,Mentaal was het niet zwaar om te verhuizen’’, blikt Strand Larsen terug. ,,Ik ben niet anders gewend. Ik was zestien toen ik uit huis ging en in een andere stad in Noorwegen ging wonen. Op mijn zeventiende werd ik verhuurd aan AC Milan. Het ging deze keer alleen allemaal wel erg snel.’’

De stress, voor zover daar sprake van was, maakte al snel plaats voor een gevoel van welbehagen. Vanaf het eerste moment beviel het de Scandinaviër uitstekend in zijn nieuwe woonomgeving. ,,Nederlanders zijn hartelijke mensen. Ik heb me vanaf dag één welkom gevoeld. Ook bij de club belandde ik in een warm bad. We hebben een fijn team en een leuke staf. We trekken ook buiten het veld met elkaar op, spelen FIFA tegen elkaar. Het stadion vind ik prachtig. Het is op zich jammer dat we niet veel buiten kunnen zijn en dat ik nauwelijks kan genieten van de stad zelf. Toch denk ik dat we blij mogen zijn dat we in ieder geval wedstrijden kunnen spelen. Veel andere sporten liggen stil. Wij mogen door. Dat is al een groot goed in deze tijd, daar ben ik me wel bewust van.’’

Doelpunten maken

Sportief vond Strand Larsen ook snel zijn draai. Vanaf minuut één was hij basisspeler. Na vijf wedstrijden begon hij te doen waarvoor hij is gehaald: doelpunten maken. Scandinaviërs hebben de naam zich snel aan te passen aan de Nederlandse omstandigheden, maar de Noor weet ook dat het geen vanzelfsprekendheid is. ,,Kijk naar Alexander Sørloth. Met hem ging het bij FC Groningen niet goed. Inmiddels is hij wel volledig opgebloeid. Hij bewijst dat je ergens kunt mislukken en later toch weer terug kunt komen. Niet dat ik het gevoel heb dat ik bij FC Groningen niet ga slagen, hoor. Ik werk er elke dag keihard voor om er een succes van te maken.’’

Hij merkt wel dat er een groot verschil zit tussen de Noorse en de Nederlandse competitie. ,,Dat voelde ik al tijdens de eerste trainingen en wedstrijden. Ik dacht, wauw, ik moet me hier snel zien aan te passen om mee te kunnen. Alles gaat veel sneller. Inmiddels gaat het een stuk beter dan in het begin. Ik hoef minder na te denken bij alles wat ik doe. Het gaat allemaal al vanzelf.’’

Extra turbulentie

Alsof het allemaal nog niet genoeg was nam de turbulentie in Strand Larsens leven de afgelopen weken nog eens flink toe, terwijl die periode juist bedoeld was om tot rust te komen. Volgens de data van de meetapparatuur bij FC Groningen zat de spits na elke wedstrijd flink in het rood. De vele wedstrijden die hij voorafgaand aan de start van de Nederlandse competitie in Noorwegen speelde, begon hij steeds meer te voelen in zijn benen.

,,Mijn enkels, mijn hamstrings’’, somt Strand Larsen de pijnpunten op. ,,Mijn hart zei, ga door, door, door. Ik had net drie goals gemaakt, de wedstrijd tegen Feyenoord kwam eraan. Daar wilde ik absoluut bij zijn. Maar uiteindelijk heb ik in overleg met de staf de beslissing met mijn hoofd in plaats van met mijn hart genomen. Ik denk dat het een goede zet is geweest. Het seizoen is nog lang. Ik wil geen wedstrijd missen. Daarvoor was het noodzakelijk deze break te nemen.’’

In de tweede week naar opa en oma

Hij verbleef de eerste week bij zijn vader en moeder om even lekker helemaal niets te doen. ,,Je hoeft ‘s ochtends niet wakker te worden, omdat je naar de club moet. Heerlijk was dat, al begon ik het na twee, drie dagen al te missen.’’ In de tweede week trok hij in bij opa en oma om op het platteland zijn conditie op peil te houden. Totdat de teammanager van het Noors elftal belde met de mededeling dat ze hem nodig hadden. Vanwege corona zat bijna de hele Noorse selectie in quarantaine.

,,Natuurlijk kon ik geen nee zeggen, een droom kwam uit’’, vertelt Strand Larsen, die de dagen erna veelvuldig in het vliegtuig zat en weinig slaap kreeg. Hij startte in de basis, maar kwam niet tot scoren tegen Oostenrijk. ,,Al met al was het wel een bizarre periode’’, kijkt hij terug. ,,Van een kleine vakantie en complete rust tot 85 minuten in het Noors elftal. Als je als speler van 20 jaar zo’n kans krijgt, moet je die met beide handen aangrijpen. Stel dat ik twee keer had gescoord. Hoe had mijn toekomst er dan uitgezien? Ik ben met een lach teruggekeerd in Groningen. Ik zit in de beste maanden van mijn leven tot nu toe. Ik had er geen seconde van willen missen.’’

menu