Jelmer Jonker, hier nog in het shirt van D'46.

Jelmer Jonker hoopt bij 'toonaangevend' PKC zijn sportieve korfbaldromen waar te maken

Jelmer Jonker, hier nog in het shirt van D'46. Foto: DVHN/Archief

Met de rubriek ‘Stoor ik?’ haalt de sportredactie tijdens de coronacrisis een oud paardje van stal. Net als in vervlogen tijden bellen we dagelijks een betrokkene uit de sportwereld met de vraag hoe het hem of haar vergaat. Deze keer korfballer Jelmer Jonker, die onlangs de deur achter zich dichttrok bij DOS ‘46 (26). En de eerste vraag is altijd...

Stoor ik?

„Uuhhh, nee hoor. Niet heel erg. Want ja, wat doe je zoal in deze tijden hè?”

Over ‘deze tijden’ gesproken... Hoe is het bestaan als ‘gemuilkorfde’ korfballer?

„Best gek. Je moet creatief zijn om je trainingsprogramma in stand te kunnen houden. We weten daarnaast ook niet wanneer we daadwerkelijk weer kunnen beginnen. Het hoogtepunt van dit jaar op korfbalgebied gaat in ieder geval niet door, dat is het EK. Zonde, het was een mooie uitdaging geweest. Maar goed, ik heb nog wel een hele mooie uitdaging in het vooruitzicht. Bij PKC, mijn nieuwe club.”

Één voordeel: je had waarschijnlijk alle tijd om van Nijeveen (DOS’46) naar Papendrecht (PKC) te verhuizen...

„Het is wel de bedoeling dat ik daar op termijn naartoe verhuis, maar ben nu nog rustig om me heen aan het kijken. Daar heb ik nu inderdaad de tijd voor. Bovendien heerst er op dit moment een bepaalde onzekerheid op de woningmarkt. Even afwachten hoe dat uitpakt.”

Daarnaast ‘gewoon’ werken?

„Jazeker, ik ben druk bezig met het verzorgen van online onderwijs voor het CIOS in Heerenveen, waar ik werk. Normaal duurt het maanden voordat je zoiets op touw hebt, maar hier hadden we het binnen drie dagen op de rit. Je merkt wat dat betreft wel dat je creatiever wordt in tijden als deze. De lessen zijn wel wat ingekort hoor, maar we kunnen op het gebied van theorielessen behoorlijk wat doen.”

Wel wennen lijkt mij...

„Normaal stap ik in de auto, rij ik richting werk en wandel ik zo even vanuit de auto naar het kantoor. Nu geef ik online les, is er geen praktijkles en zit ik de hele tijd. De dagelijkse beweging lijdt eronder. Maar goed, dat geldt voor iedereen.”

Even iets anders... PKC, je nieuwe club, is dat de droom van iedere korfballer?

„Nou ja, droom... Het is natuurlijk een toonaangevende club in de korfbalwereld. Ik moet wel zeggen dat ik vroeger in Rotterdam de korfbalfinale van PKC tegen Fortuna bezocht. Dat vond ik als klein jochie echt indrukwekkend. PKC is gewoon de grootste korfbalclub van Nederland en het is mooi om daarvoor te mogen spelen.”

Heb je de deur bij DOS’46 definitief achter je dichtgetrokken?

„Nou, ik verwacht niet dat ik er als korfballer terugkeer. Ik ben namelijk niet iemand die snel van club switcht en maakt de stap naar Papendrecht om daar voor langere tijd te blijven en er iets op te bouwen. Er mijn sportieve dromen waar te maken. Maar een carrière als trainer bij DOS’46 sluit ik in de toekomst niet uit.”

menu