Kampioensstrijd Donar ontbrandt: 'Geen ruimte om fouten te maken'

In Martiniplaza ontbrandt donderdagavond voor Donar de strijd om het kampioenschap. Rotterdam vormt de eerste horde in de play-offs. Zullen de Groningse basketballers de vijfde landstitel in de clubhistorie weten te veroveren? Sean Cunningham blikt vooruit.

Hij is zo’n type speler waar een coach er minimaal één van in zijn team moet hebben. Altijd volle bak. Een pitbull. Een harde werker. Niet aflatende werklust. Een karakterjongen. Het zijn kwalificaties die van toepassing zijn op Sean Cunningham. Het is het tweede seizoen in Groningen voor de 29-jarige guard, zoon van een Amerikaanse vader en een Nederlandse moeder en geboren en getogen in Los Angeles.

Bij het horen van de naam van de miljoenenstad veert hij op. ,,Dan denk ik aan mijn familie’’, vertelt hij. Zijn oma die uit Roosendaal komt, zijn moeder die in Amsterdam ter wereld kwam, zijn vader, zijn broers, zijn zus, ze wonen er allemaal. ,,We komen uit Mid-City, een wijk in het hart van Los Angeles’’, vertelt Cunningham. ,,Het is tien minuten van Down Town en tien minuten van Hollywood. Ik vind het altijd fijn om naar huis te gaan. Ik orden er mijn gedachten, werk er aan mijn fysieke gesteldheid, speel partijtjes tegen andere spelers die in de zomer in LA verblijven. James Harden van de Houston Rockets bijvoorbeeld. En ik word er natuurlijk herenigd met de mensen die altijd van me blijven houden, ook als we zijn uitgeschakeld in de finale van de play-offs.’’

Roemloos einde

De gedachten gaan even terug naar vorig seizoen, toen het in de eindstrijd tegen Den Bosch ineens over was met Donar. ,,Ik heb er nog vaak over nagedacht en heb er over gesproken met teamgenoten Ross Bekkering en Lance Jeter’’, blikt Cunningham terug op het roemloze einde van de succesperiode met coach Ivica Skelin. ,,Ik denk dat het blessureleed waar we gedurende dat jaar tegenaan zijn gelopen ons uiteindelijk heeft genekt.’’

Bekkering was langdurig uitgeschakeld en Dejuan Wright scheurde zijn achillespees. Uitgerekend twee sterkhouders. ,,We zijn geloof ik maar één wedstrijd volleidg geweest. Dat heeft ons pijn gedaan. Het zorgde voor roofbouw op de jongens die overbleven, die het werk op moesten knappen. Het sloopte ons mentaal en fysiek. Daarbij speelden we een loodzware halve finale tegen ZZ Leiden. Hen verslaan was een krachttoer. Mijn analyse is dat het ons al met al zoveel energie heeft gekost, dat de pijp in de finale gewoon leeg was. De krachten waren weggevloeid. Gelukkig staan we er nu veel beter voor.’’

Sleutelen

Coach Erik Braal kon afgelopen maanden zonder al te veel tegenslagen sleutelen aan zijn team. Met resultaat, want Donar verloor van de laatste achttien competitiewedstrijden er maar twee. ,,En kijk eens hoe Ross Bekkering er nu voor staat ten opzichte van vorig seizoen’’, pocht Cunningham. ,,Hij haalt dit jaar zo’n ongelooflijk hoog niveau, gewoon geweldig. Ik ben heel benieuwd hoe hij dat doortrekt naar de play-offs. Hij is voor ons een enorme rots in de branding.’’

Over zijn eigen presteren is Cunningham gemiddeld tevreden. ,,Maar waar ik heel blij van word, is de teamspirit in de groep. De power die we gezamenlijk op de vloer weten te brengen is ons sterkste punt. Daarmee kunnen we ons onderscheiden.’’ Desondanks zal het een hele kluif worden om de Grote Markt weer eens vol te krijgen. Zelfs in de best-of-three-serie waaruit de kwartfinale bestaat schuilt een gevaar. ,,Je kunt geen moment verslappen. Een uitglijder kan fataal zijn. Er is geen ruimte meer om fouten te maken. Dat beseffen we ons maar al te goed. Gemakkelijke wedstrijden bestaan niet meer. Iedere tegenstander gaat er net even harder in en er gebeuren altijd gekke dingen. Daar moeten we ons tegen wapenen.’’

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.