Erik Nevland groeide van 2004 tot en met 2008 uit tot een ware cultheld in Groningen. Over de Noorse spits verscheen onlangs een biografie van de hand van Ferdi Delies. Vandaag een hoofdstuk uit Nevland . Over de rage met de vikingmutsen en hoe teamgenoten Danny Buijs, Mark-Jan Fledderus en trainer Ron Jans de aanvaller destijds door een sportieve crisis loodsten.

Er kwamen Vikingmutsen op de markt. Een muts met er bovenop tweehoorns en met de naam Nevland erop geborduurd. Textielboer en sponsor van de club Henk ten Hoor heeft de komst van Nevland financieel mogelijk gemaakt door bij te dragen aan het salaris van de Noor. Na een thuiswedstrijd wordt Ten Hoor door directeur Hans Nijland mee het supportershome ingesleurd. Erik Nevland is ook aanwezig, net als zoon Jesper die in een FC-shirt gehuld is. Nijland pakt de microfoon en stelt Henk ten Hoor voor aan de supporters, waarop Henk een rondje weggeeft aan iedereen die zich op dat moment in het supportershome bevindt.

Enthousiast over Vikingmuts

,,Henkie bedankt, Henkie bedankt”, schalt het al snel door het home. Of de dankbetuiging nu klinkt voor het binnenhalen van de Noorse spits of het krijgen van een gratis biertje blijft onduidelijk. De Vikingmuts was een bedenksel van een reclamebureau waarvoor Pierre Carrière met een paar vrienden werkte. ,,Onze grootste klant was Henk Ten Hoor’’, vertelt Pierre. ,,Henk belde en begon over Nevland die aan de lopende band scoorde en vroeg ons of we daar niet iets op konden verzinnen. Dus samen met Perry ten Hoor, geen familie overigens, ben ik aan het brainstormen geslagen. We waren er binnen een kwartiertje uit, het moest ook heel snel. Henk was natuurlijk van de textiel, het was winter en het was koud en Erik komt uit Noorwegen. We telden die gegevens bij elkaar op en riepen ineens: een Vikinghelm! Kunnen we die niet in mutsvorm maken? We vertelden Henk van ons idee. Hij was meteen enthousiast, waarop we een tekening naar China stuurden en binnen een paar dagen hadden we al een dummy. Die was eerst wat te licht en te groot. Moesten we nog wat aan flansen. Binnen een week kregen we de eerste 1500 mutsen uit China geleverd, later kwamen daar nog een paarduizend bij. Dat moest ook snel, want Henk wilde ze binnen hebben voor de uitwedstrijd tegen Heerenveen, natuurlijk een heel mooi moment om de supporters te verrassen met zo’n muts. Die 1500 mutsen zijn rechtstreeks naar de supportersvereniging gegaan’’, weet Carrière nog.

loading

En zo komen de 1500 mutsen in de kofferbak van Supportersvereniging-bestuurslid Rob Groen terecht. Groen, vaak betrokken bij ludieke acties rondom uitwedstrijden tegen sc Heerenveen, is verantwoordelijk voor de verkoop. ,,Dat ging nog bijna mis’’, zegt hij. ,,Ik verkocht ze voor vijf euro vanuit de kofferbak en dat was eigenlijk niet te doen, want iedereen wilde zo’n muts. Ze zaten in plastic verpakt en dat moest er allemaal af. Ik gooide dat zo snel maar even onder de auto en ineens zag ik een enorme steekvlam. Dat plastic was tegen de warme uitlaat gekomen en in de fik gevlogen. Ach, het liep goed af. Wel liep ik met veel cashgeld op zak door dat Friesland heen en dat was niet prettig. Maar iedereen in het uitvak stond wel mooi met zo’n muts op de kop.’’

Erik zelf vond de rage rond de mutsen gek, maar wel heel leuk. ,,Ik heb toen meteen een paar meegenomen naar Noorwegen, want anders hadden ze me daar nooit geloofd. Er was ook een muziekband die hun nieuwe album Nevland had genoemd. Dat alles was voor mij een vreemde gewaarwording, want op dat moment had ik nog helemaal niet zoveel gepresteerd.’’

Blessure

Als speler kwam Nevland ook weleens in de problemen. ,,De aandacht werd op een gegeven moment erg groot en ik zei overal maar ja op. Ik vond het moeilijk om nee te zeggen als iemand een interview wilde hebben of zo, want ik moest me wel op het voetbal blijven concentreren. Gelukkig heb ik veel gehad aan Theo Huizinga, onze elftalleider. Hij zei vaak nee tegen interviews zonder dat ik het wist, want ik was zeker overal in meegegaan. Op een gegeven moment stak ik er te veel tijd in en ik denk dat het een weerslag heeft gehad op mijn presteren. Een seizoen later lukte het namelijk helemaal niet, al was de grootste reden daarvoor een blessure. In de voorbereiding had ik last van mijn achillespees en nadat ik alles eraan gedaan had om fit te raken voor de eerste competitiewedstrijd tegen RBC, viel ik uit door die achillespees. Toen ik uiteindelijk weer ging spelen had ik nog steeds last. Ik scoorde niet meer en bleef maar kwakkelen. Het laatste half jaar in het Oosterpark Stadion was mooi voor de club, maar voor mij persoonlijk erg moeizaam. Het ging ook in mijn hoofd zitten, vooral dat het scoren niet meer wilde. Dat lukte alleen nog maar een keer in een bekerwedstrijd tegen ADO Den Haag. Verder niet. En toen was er ook veel aandacht rond mijn persoontje, maar ineens een heel ander soort aandacht. Ik had echt hulp nodig om alles in mijn hoofd weer goed te organiseren en gelukkig kreeg ik die ook vanuit de club. Ik leerde dat ik altijd moest blijven werken, zodat je op die manier tenminste nog van waarde bent voor het team.’’

Volgens Mark-Jan Fledderus, destijds teamgenoot van Erik Nevland, stond de aanvaller desondanks nooit ter discussie. ,,Niemand dacht er ook maar een moment aan om hem uit het team te halen. De verdedigers werden sowieso wel gek van hem, of hij nu wel of niet scoorde. Vanaf het eerste moment dat hij door de poort binnenkwam, was er geen twijfel over mogelijk: deze man speelt altijd.’’

Met een goed gevoel naar de Euroborg

Pas in december, FC Groningen staat dan aan de vooravond van het betrekken van de spiksplinternieuwe Euroborg, komt Nevland eindelijk van de hatelijke nul aan doelpunten af. Uit bij Roda JC scoort hij zijn eerste competitietreffer van het seizoen. ,,Die wedstrijd kan ik me nog goed herinneren’’, zegt Danny Buijs. De huidige trainer van FC Groningen was destijds ook een teamgenoot van Nevland. ,,Het was op 30 december, toen we tussen kerst en oud en nieuw door voetbalden. Het hele land lag onder een dik pak sneeuw en wij moesten naar Kerkrade. De busreis terug naar Groningen heeft volgens mij iets van twintig uur geduurd, want we konden niet harder dan twintig kilometer per uur rijden. En Erik zat in een moeizame periode inderdaad. Toen hij kwam, veranderde alles in goud, maar nu het wat minder ging had hij nog steeds iets unieks in zijn spel door zijn enorme energie. Als team wilden we hem graag helpen. Als spelers van de tegenpartij hem afzaagden, wilden een paar van ons wel even laten merken dat dit niet weer zou gebeuren en dat heeft me wel eens een gele kaart gekost. Mark-Jan Fledderus en ik scoorden in die wedstrijd en gelukkig lukte dat Erik ook weer eens. We wonnen met 3-1 en konden met een goed gevoel naar de Euroborg verhuizen.’’

Nevland moet lachen als hij aan Mark-Jan Fledderus terugdenkt. ,,Hij was een erg goede voetballer met een fantastische traptechniek. Iemand die ook wel ruzie kon maken met teamgenoten op het veld. Vaak met Danny Buijs. Zou dat nog steeds zo zijn?’’ Fledderus vergeet die avond in Kerkrade ook niet snel weer. ,,Kreeg Danny toen weer eens geel? Dat zou me niets verbazen, want hij kreeg ook wel eens een kaart door mij’’, lacht Fledderus. ,,Was tegen Ajax ook zo, toen we net naast deelname aan de Champions League grepen. Ik was zo gefrustreerd toen Ajax scoorde, dat ik die Angelos Charisteas aan de zijlijn doormidden trapte. Kwam natuurlijk een opstootje achterweg en ik snelwegwezen, had geen zin in een kaart. Danny kwam weer eens voor mij op en was er als de kippen bij. Kreeg hij een rode kaart, maar toen had ik me al verstopt aan de andere kant van het veld.’’

Veel winnaars in het team

Fledderus grijnst, maar wordt snel weer serieus. ,,Als ik terugdenk aan die tijd en me afvraag waarom we zo succesvol waren, dan denk ik aan die uitwedstrijd bij Roda. We hadden gewoon veel winnaars in dat team, die er ook in zulke omstandigheden alles uit wisten te halen. Er is tegenwoordig wel wat kritiek op het huidige FC Groningen, maar kijk de wedstrijden van toen maar eens terug. Was vaak ook niet om aan te gluren hoor, maar we waren wel een vechtmachine.’’

Ook Nevland kan zich de busreis van Kerkrade naar Groningen nog goed herinneren. ‘Duurde superlang en iedereen was wat melig. Er was van alles mis met die bus en Danny Buijs vond er weer van alles van en zat steeds door die bus te schreeuwen. De verwarming was niet goed of iets dergelijks. Volgens hem was alles in die bus maar een amateuristische bende.’

Ook trainer Ron Jans kan zich de moeilijke periode van Erik Nevland bij FC Groningen nog goed herinneren. ,,Hij scoorde een tijdje helemaal niet en dat knaagde aan hem. In de rust bij een uitwedstrijd zat hij er op een gegeven moment bij als iemand die het absoluut niet meer zag zitten en ik voelde dat we er nu met ons allen voor hem moesten zijn.’’

Peptalk

En zo houdt Ron Jans zijn gebruikelijke peptalk. Aan het slot kijkt hij Erik Nevland aan en wijst naar hem. ,,En nu jij, Erik!’’ Nevland kijkt zijn trainer aan. Langzaam gaan zijn handen naar de veters van zijn voetbalschoenen in de veronderstelling dat hij onderuit de zak krijgt voor weer een slechte eerste helft zonder doelpunten. Nu zal hij wel gewisseld worden en hij houdt er al rekening mee dat hij zich moet gaan douchen. Dan klinkt de harde stem van zijn trainer opnieuw. ,,Jij blijft altijd hard werken voor het team en daarom mag iedereen het hier weten: jou wissel ik nooit! Ook al scoor je voorlopig helemaal niet.’’


Nevland is onder andere verkrijgbaar via de Fanshop van FC Groningen (www.fcgroningen.nl/webshop) en kost 22.95 euro. Luister ook de aflevering van Radio Milko op www.dvhn.nl, waarin Nevland deze week hoofdgast is.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
FC Groningen
FC Groningen