Leipzig scoort er opnieuw op los tegen Mainz, op de achtergrond lege stoeltjes.

Leuk of niet: wat we nu zien is voetbal in zijn meest pure vorm

Leipzig scoort er opnieuw op los tegen Mainz, op de achtergrond lege stoeltjes. Foto: ANP

Nog best leuk om naar te kijken. Of: niet om aan te gluren. Bundesliga-voetbal zonder publiek verdeelt de meningen. Maar waar iedereen het over eens is: wát we zien, is het spelletje in zijn meest pure vorm.

Davie Selke probeerde nog maar eens druk te zetten. Met zijn laatste adem joeg de spits van Werder Bremen door op de verdediging van Bayer Leverkusen. Maar in het lege Weserstadion klonk het holle kaatsen van de bal en hup, in een driehoekje werd Selke uitgespeeld. Extra sneu voor hem: de rest van zijn team zag het van een afstandje gebeuren. Zij hadden al de witte vlag gehesen.

Elke wedstrijd zegt Peter Bosz tegen zijn spelers: ga dat veld op, speel in hoog tempo ons spel van passen en doorbewegen en probeer de tegenstander te frustreren. Want niemand loopt graag achter een bal aan en al helemáál niet zonder publiek.

Soms bereikt zijn Leverkusen dat punt rond pak ‘m beet pass 456. Soms na 694. En er zijn natuurlijk ook wedstrijden dat het niet lukt. ,,Maar onze speelstijl kan onder alle omstandigheden,’’ zegt Bosz. ,,Ik ben heel benieuwd wat het ons brengt nu we voetballen in een coronacrisis waarmee nog niemand enige ervaring heeft.’’

Invloed van randzaken is nihil

In de Bundesliga zit het tweede weekeinde van louter spookduels erop. Het publiek is verdeeld. Van: ‘Nog best leuk om naar te kijken’, tot: ‘Niet om aan te gluren’. Voor beide valt wat te zeggen en de discussie zal blijven, maar waar wel iedereen het over eens is: wát we zien, is het spelletje in zijn meest pure vorm.

Of dat nou in Dortmund is voor 82.000 lege plekken of voor 22.000 aan der Alten Försterei bij Union Berlin. De invloed van randzaken op het spel en de uitkomst ervan is bijna nihil. In de eerste 18 duels won slechts vier keer een thuisspelende club. Twee keer ging het ook nog om de topteams Bayern München en Borussia Dortmund. Morgen treffen zij elkaar in Dortmund. Wie in het voordeel is? Niemand die het weet.

,,Publiek verbloemt veel,’’ zei Arnold Bruggink zaterdag als analyticus bij FOX Sports. Zijn collega Kenneth Perez introduceerde een nieuwe term: ‘de-zonder-publiek-voetballer’. Een taalvondst in de geest van zijn oud-trainer Co Adriaanse, die ooit de ‘avondvoetballer’ bedacht toen de eredivisie de lunchwedstrijden van 12.30 uur kreeg. Dat vroege tijdstip bleek niet aan iedereen besteed.

Bruggink en Perez haalden nu Joshua Kimmich van Bayern aan. ,,Geen enkel publiek veert op als Kimmich een bal verovert op het middenveld. Ook niet als-ie dat door timing en inzicht drie keer doet. Maar stadions gaan uit hun dak als een spits drie keer naast schiet. Nu valt eerder op hoe belangrijk dergelijke intercepties zijn. Terwijl je bij die schoten denkt: slecht eigenlijk, er was er niet één op doel.’’

Voorland voor de eredivisie

Vooraf viel al wel uit te tekenen dat de ene speler beter tot zijn recht komt in spookvoetbal dan de andere. Een middenvelder als Phillip Cocu was nu helemáál een lust voor het oog geweest. Technisch goed. Slim. Goals aangeven en scoren. Onverstoorbaar. ,,Bij EK’s en WK’s met Oranje was ik nooit bezig met de hele sfeer van oranjecarnaval eromheen,’’ zei Cocu ooit. ,,Ik ging helemaal op in de wedstrijden, in het spel zelf en in winnen.’’

Aan de andere kant van het spectrum staan spelers zoals John Guidetti. Die types verschrompelen nu. De brandstof van Guidetti was een volle Kuip, die hij dan zelf nog extra opfokte bij een thuiswedstrijd tegen Ajax. Maar ging je hem puur als voetballer ontleden, mwah…

Leuk om naar te kijken of niet; de Bundesliga is het voorland voor de eredivisie vanaf september. Wat dat betreft is het nog gunstig dat juist Duitsland de topcompetitie is die opstart. Zeker bovenin willen alle teams de bal hebben en druk zetten. Terwijl ze ook allemaal vlijmscherp kunnen counteren. Met trainers die tactiek en speelwijze ook tijdens wedstrijden durven om te gooien leidt het tot open duels. En naast gevestigde namen als Lewandowski of Müller staat er met Havertz, Haaland, Gnabry, Brandt, Sancho en Werner ook een rits toekomstige aanvallende wereldtoppers op het veld.

De Premier League bijvoorbeeld is meer facade en gelikte marketing. Daar blijkt straks geheid wat je altijd al hoort: denk bij Tottenham Hotspur tegen Manchester United het publiek weg en er blijft maar weinig verfijnds over.

menu