DaVonté Lacy

Op het lijf geschreven: Basketballer DaVonté Damion Lacy gaat liever voor de droom dan het geld

DaVonté Lacy Foto: Marcel Jurian de Jong

In de rubriek Op het lijf geschreven portretteert fotograaf Marcel Jurian de Jong sporters op speciale wijze. In deze eerste aflevering is het de beurt aan basketballer DaVonté Lacy, die zich komende week met Donar hoopt te plaatsen voor de Champions League.


Naam: DaVonté Damion Lacy.

Geboren: 11 maart 1993 in Tacoma.

Burgerlijke staat: Verloofd met Laci Effenberger. ,,Als we getrouwd zijn, is het dus Mrs. Laci Lacy. Ze is heel erg speciaal. In het dagelijks leven is ze basketbalcoach. Ze kan zelfs beter schieten dan ik.’’

Familie: Mijn moeder Patrice, mijn vader Lanardo en vier broers en zussen, Briyanna, Blaine, Isiah en Courtney. Mijn moeder werkt als vertegenwoordiger en verkoopt microfoons, dj-sets en dat soort dingen. Mijn vader is vrachtwagenchauffeur. Ze zijn gescheiden. Ik ben vooral opgevoed door mijn moeder. Ze is mijn beste vriend.’’

Hoe kom je aan zo’n speciale voornaam: DaVonté? ,,Het is Frans. Mijn moeder was een enorme liefhebber van R&B-muziek en vooral van de band Jodecy met zanger DeVanté Swing. Ik ben naar hem vernoemd.’’

Mooiste land waar je ooit speelde: ,,Ik ben in veel mooie landen geweest, maar ik houd vooral van Turkije. De mensen zijn er erg aardig, het eten is er verrukkelijk, de levensstijl spreekt me aan en het is er altijd warm. Maar Nederland bevalt me tot dusver ook heel goed, dus vraag het me over een maand of acht nog eens.’’

Tattoos: ,,Ik heb er heel wat. De eerste heb ik op mijn zestiende laten zetten. Mijn moeder kon er niet kwaad om worden. Ze heeft zelf ook veel tatoeages. Bovendien was het het woord ‘Family’ dat ik op mijn onderarm liet zetten. Vanaf mijn achttiende heb ik er elk jaar een tatoeage bij genomen ter herinnering aan dat levensjaar. Zo staat op mijn rechter bovenarm een afbeelding van de skyline van Tacoma, omdat ik in dat jaar de stad verliet waar ik opgroeide. Elk plaatje heeft zo zijn eigen verhaal.’’

Waar is je liefde voor basketbal ontstaan? ,,Al toen ik heel jong was. Ik was altijd aan het basketballen, was de beste van mijn leeftijdsgenoten en ging tegen steeds oudere jongens spelen. Na schooltijd was ik altijd op het veld te vinden. Als ik en mijn basketbal er maar waren, dan was het goed. Meer had ik niet nodig.’’

Beste karaktereigenschap: ,,Ik denk dat ik best grappig ben. Ik kan goed relativeren en het beste uit moeilijke situaties halen.’’

Slechtste karaktereigenschap: ,,Dat ik me soms veel te druk maak om relatief kleine dingen. Ik ben soms te perfectionistisch, wil bijvoorbeeld altijd op tijd zijn. Daar ben ik dan de hele tijd in mijn hoofd mee bezig. Ik zou daar wel eens wat relaxter in willen staan.’’

Rolmodel: ,,Allen Iverson werkte als een magneet op mij. Hij heeft me het spel ingetrokken. Ik wilde altijd Allen Iverson zijn als we een partijtje basketbal speelden. Tracy McGrade was mijn andere voorbeeld. Zoals hij scoorde, zoals hij keek na een score. Man wat mooi. Toen ik ouder werd, op highschool terecht kwam en een profcarrière begon te lonken, was Kobe Bryant meer mijn rolmodel. Hij was zo goed. Qua stijl heb ik ook wel wat van hem.’’

Specialiteit: ,,Ik ben goed in scoren. Daarnaast ben ik een goede passer. Het verdedigen kan beter. Daar ben ik zelf gelukkig goed van doordrongen en coach Rudez ook. We werken er hard aan.’’

Jason Dourisseau: ,,Een clubicoon van Donar toch? Hij heeft hier meer dan tien jaar gespeeld. Of ik ook van plan ben zo lang te blijven? Je weet het nooit. Ik heb de ambitie om steeds hogerop te komen. Dat kan ook met Donar, als we bijvoorbeeld een vaste waarde in de Champions League worden. Ik ben in ieder geval iemand die eerder dromen najaagt dan geld.’’

Religie: ,,Heel belangrijk. Ik ben christen, heb altijd geloofd in iets dat groter is dan de mensheid. Ik heb ook veel respect voor andere geloven, ben met andere religies in aanraking geweest tijdens mijn reis over de wereld. Ik heb mijn eigen geloof.’’

Ik word emotioneel als ik... ,,Op het vliegveld afscheid moet nemen van mijn verloofde en mijn moeder. Elke keer weer komen de tranen, huil ik als een baby, hoe vaak ik ook al van huis ben vertrokken.’’

Corona: ,,Het is een rare tijd, ben nog nooit zo lang thuis geweest. Dat was in zekere zin ook een zegen. Als prof heb ik altijd geleerd om mijn eigen oplossingen te zoeken onder de meest uiteenlopende omstandigheden. Zo is het de afgelopen maanden ook gegaan. Ik heb thuis getraind, wist niet wanneer ik weer op het veld zou staan, maar één ding wist ik wel: ik moet er klaar voor zijn als het zover is.’’

Trump: ,,We moeten hem zo snel mogelijk uit het Witte Huis zien te krijgen. Ik vind het gewoon gênant dat wij zo’n leider hebben. Hij is in geen enkel opzicht een representant van ons land. Het is eigenlijk beschamend. Hopelijk heeft hij nog maar een paar weken. Op 3 november gaan we naar de stembus.’’

De fotosessie: ,,We zijn een half uurtje bezig geweest. Het landschap is schitterend met die witte molen op de achtergrond. Ik ben erg blij met het eindresultaat.’’

menu