Lois Abbingh kijkt uit naar Olympische Spelen in Rio

Lois Abbingh en de andere Nederlandse handbalvrouwen gaan de komende dagen weer geschiedenis schrijven. Als alles normaal verloopt plaatst vice-wereldkampioen Oranje zich voor het eerst voor de Olympische Spelen.

Aan de vooravond van het olympisch kwalificatietoernooi, dat tot en met zondag in het Franse Metz wordt gespeeld, heeft linkeropbouwster Lois Abbingh net even tijd voor een gesprek. Het vindt plaats in de gezamenlijke woning van de geboren Groningse en haar vriend, E & O-speler Erik Huizing, in de Emmer wijk Angelslo. Ze is dan net terug uit Spanje, waar ze het afgelopen weekeinde met het Nederlands team ook nog even een kwalificatieduel voor het Europees kampioenschap speelde.

Eigen hand

En dan wacht vrijdagavond alweer de eerste tegenstander in het sportpaleis in Metz tijdens het olympisch kwalificatietoernooi (OKT). Dat is met thuisland Frankrijk meteen de zwaarste tegenstander van de drie waarmee Oranje moet afrekenen om een ticket voor Rio de Janeiro deze zomer binnen te halen.

,,Van Frankrijk moeten we meteen winnen’’, vertelt Abbingh, die er ondanks al het gereis en sportieve inspanningen fris en fruitig blijft uitzien. ,,Het is de eerste wedstrijd. Dan moeten we meteen toeslaan. We moeten het dit toernooi niet op de laatste dag laten aankomen, zodat we het in eigen hand houden. Maar het zal zwaar en pittig worden.’’

'Vrouwnakkoord'

Abbingh denkt even terug aan vier jaar geleden toen de Oranje-handbalsters eveneens dichtbij plaatsing voor de Spelen waren, die toen in Londen werden gehouden. De ongelukkige afloop van dat kwalificatietoernooi spookt bij haar en andere internationals nog wel eens door het hoofd. Het sterkere Spanje werd toen met een puntje verschil verslagen door Kroatië, dat eerder nog van Nederland verloren had. Met als resultaat dat zowel de Spaanse als de Kroatische handbalsters, na een volgens sommige critici gesloten onderling ‘vrouwenakkoord’, hun koffers voor Londen mochten gaan pakken. De klap kwam hard aan bij Nederland dat thuis moest blijven en de meiden huilden tranen met tuiten.

Maar zover zal het dit keer waarschijnlijk niet komen. Het Nederlandse team is de afgelopen jaren een stuk sterker geworden, wat vorig jaar op het WK in Denemarken een zilver medaille opleverde. Dat was nooit eerder gebeurd. Abbingh: ,,Ook nu plaatsen zich weer twee van de vier deelnemende landen voor de Spelen. Maar je moet niet denken, dat het toch wel gaat lukken. Je moet echt voluit willen winnen. En dat moeten we gaan doen.’’

Bijzonder

Deelname aan de Spelen betekent veel voor haar. ,,Het is mazzel om zoiets één keer in je leven te kunnen meemaken; het olympisch dorp met al die andere sporters. De Olympische Spelen zijn bijzonder voor iedere sporter. Daarom moeten we deze kans grijpen. Hij komt maar een keer in de vier jaar voorbij.’’ Frankrijk en Nederland moeten verder afrekenen met Japan en Tunesïe, die als de zwakkere deelnemers worden ingeschat.

Abbingh kan in Frankrijk, als de mogelijkheid zich voordoet, alvast wat aan haar Frans werken. De toekomst van de Groningse met Emmer roots ligt na het huidige seizoen immers in het land van ‘Marianne’. Ze verlaat haar huidige club, het Roemeense HCM Baia Mare, voor een nieuwe uitdaging. En die ligt bij de Franse topclub Issy Paris. ,,Ik heb daar een contract voor twee jaar getekend. Met de bepaling dat ik na twee jaar kan vertrekken als ik een aantrekkelijk aanbod krijg van een club die Champions League speelt.’’

Redenen

Champions League speelt haar huidige werkgever Baia Mare in tegenstelling tot Issy Paris ook. Maar de blondine heeft meerdere redenen om uit Roemenië te willen vertrekken, ook al verdient ze daar nu meer dan ze straks in Frankrijk krijgt. ,,Maar de onzekerheid in Roemenië is altijd groot. Nu is weer niet bekend of we volgend seizoen wel een team hebben, en zo ja, hoe dat dan eruit komt te zien. In Roemenië vallen veel clubs onder de gemeente en burgemeesters maken er de dienst uit. Straks komen er verkiezingen en deze burgemeester wil ons nu geen duidelijkheid geven. Ook moeten we als speelsters voor allerlei zaken opdraven als de burgemeester dat wil. Voor dingen die niets met handbal te maken hebben. Om promotie te maken. Dat wordt niet van tevoren afgesproken en je moet meteen komen. Al het andere is dan niet belangrijk.’’

De betaling in Roemenië is weliswaar niet slecht, maar zeer onregelmatig. ,,Het geld is nooit op tijd en je moet maar afwachten wanneer je salaris komt. Dan wordt er gezegd: het komt wel goed. En als je een keer verliest, dan wil de burgemeester gelijk de stekker uit de club trekken. Er zijn zoveel emoties. Iemand krijgt dan bijna een hoek. Zij leven op die manier en dat is een wereld van verschil met zoals het er bij ons aan toegaat. Het was aardig om die mentaliteit in Roemenë te ervaren, maar nu wil ik terug naar rust. Want het kost allemaal energie. En die energie steekt ik liever in het handbal. Dat kan bij Issy Paris. Daar hoef ik me met al die randzaken niet bezig te houden. Ik moet me relaxed op het handbal kunnen richten. Anders kost het me mentaal te veel.’’

Volgens Abbingh is het eerste contact met Issy Paris door haar manager gelegd, die te horen kreeg dat er van die kant interesse was. ,,Er was een speelster die op mijn positie speelt, van wie het contract afliep. Ze zochten een vervangster. Bij Issy Paris zijn ze met een project bezig om een nog beter team op te bouwen. Dat spreekt me aan. Ze hebben ook de keepster (Silje Solberg, red.) van wereldkampioen Noorwegen aangetrokken.’’

Combinatie

De Parijse club beschikte met de zussen Stine Bredal en Hanna Bredal-Oftedal en Pernille Wibe al over drie Noorse speelsters van de huidige wereldkampioen. ,,Het beleid bij Issy Paris spreekt me aan. Het team is een combinatie van profspeelsters en jongere speelsters. De ouderen moeten helpen de jongeren beter te maken. Dat geldt ook voor mij, al ben ik eigenlijk nog jong’’, zegt de 23-jarige.

Ook krijgt ze bij haar toekomstige club de kans om individueel op bepaalde aspecten van het handbal te trainen. ,,Dat doen we in Roemenië niet. Dat zit daar niet in de cultuur. Je gaat daar van wedstrijd naar wedstrijd. Om jezelf individueel te verbeteren tijdens de training is geen enkele aandacht. En dat mis ik. Want ik heb wel behoefte om beter te worden. Ik ben een schutter. Daar wil ik specifiek op trainen om nog beter te gaan schieten. Ik wil mezelf verder ontwikkelen.’’

Abbingh gaat komend seizoen met Issy Paris sowieso ook Europees spelen, maar plaatsing voor de Champions League zal in de sterke Franse competitie niet eenvoudig zijn. Al sluit ze dat op termijn zeker niet uit.

In het hart gesloten

Ze lijkt zich met de Oranje-meiden van coach Henk Groener eveneens te gaan kwalificeren voor het Europees kampioenschap. Het Nederlands team won ruim een week geleden in een met tweeduizend man volgepakte sporthal dik (31-21) in Almere van Spanje, al leverde de return afgelopen zaterdag met 32-29 een kleine nederlaag op. ,,We speelden in een wat andere opstelling en Spanje thuis is een verschil met Spanje uit. Thuis is het een heel andere tegenstander en lastig te verslaan. Maar we wonnen het eerste duel met tien doelpunten verschil en het doelsaldo telt ook mee. We staan nog steeds eerste in de poule. Maar we concentreren ons nu eerst op het OKT in Metz. De EK-kwalificatie komt daarna wel’’, zegt de vrouw die in de return tegen Spanje zes keer scoorde.

Een flink deel van het Nederlandse volk heeft de Oranje-handbalmeiden sinds het succesvolle WK in het hart gesloten. Er zijn inmiddels al vele supporters vanuit Nederland naar Metz gereisd. Ook sportpresentator Jack van Gelder is weer van de partij. De wedstrijden van het Nederlandse team worden net als op het WK live door Ziggo uitgezonden. Het duel Frankrijk tegen Nederland is vanuit Les Arênes de Metz vanavond vanaf zeven uur te zien.

Successen

Lois Abbingh heeft wel een verklaring voor de Nederlandse successen. ,,We hebben een heel goede generatie. Meiden, die elkaar al vanaf de handbalacademie op Papendal kennen, toen we vijftien jaar oud waren. Daarna hebben we als jeugdspelers op WK en EK medailles behaald. Je besefte dat je het beter deed dan veel buitenlandse leeftijdgenoten. Veel speelsters zijn naar het buitenland gegaan om nog beter te worden. Er is heel hard gewerkt.’’

Dan poseert ze nog even voor de fotograaf in de huiskamer bij een schilderij van Boeddha. ,,Dat hebben we ooit gekregen.’’ Met haar drukke sportcarrière is Abbingh niet vaak in Emmen. ,,Als ze tien keer per jaar hier is, is het veel’’, zegt vriend Erik, die morgenavond in Waalwijk met E & O tegen Tachos speelt. Hij rijdt na Frankrijk-Nederland daar naartoe en keert voor de resterende interlands weer naar Metz terug.

De handbal in de handen van Lois blijft door de hars aan het schilderij plakken. Boeddha ziet er gelukkig uit.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.