Andrea Deelstra praat zaterdag in Dwingeloo bij met haar jonge fans Eline, Rosalie en Louise Geus (vanaf links) uit Sint Pancras.

Marathonloopster Andrea Deelstra kijkt vooruit: huis verkocht, op naar Tokio

Andrea Deelstra praat zaterdag in Dwingeloo bij met haar jonge fans Eline, Rosalie en Louise Geus (vanaf links) uit Sint Pancras. Foto: Rens Hooyenga

Marathonloopster Andrea Deelstra kijkt weer met frisse moed vooruit. De krukken zijn ingeleverd, haar huis verkocht en de sportieve tegenslag verwerkt. Op naar Tokio.

Ruim een maand na de mislukte poging om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen ziet Andrea Deelstra de wereld weer van de zonnige kant. Niet dat ze in rouwstemming verkeerde, maar de 34-jarige atlete uit Dwingeloo kon toch ook niet de polonaise lopen.

Dit laatste kan letterlijk genomen worden: nadat Deelstra in de marathon van Berlijn 3 minuten boven de olympische limiet van 2.28,30 was gebleven, ging ze gestrekt. Haar linkerbeen weigerde dienst, zodat ze afhankelijk werd van een rolstoel en twee krukken.

Tegelijkertijd raakte de in Niebert geboren Deelstra de olympische A-status kwijt en daarmee haar financiële basis. Het zijn alles bij elkaar tegenslagen die iemand murw in een hoekje kunnen doen belanden, maar zo steekt de zevenvoudig Nederlands kampioene (op diverse disciplines) niet in elkaar.

Fragiel, maar een vechter

Deelstra oogt met haar 1,63 meter en 45 kilo fragiel, maar ze is een vechter. Ze moet en zal voor de tweede keer deelnemen aan de olympische marathon, ook al was de eerste keer bepaald geen succes. Deelstra werd in Rio de Janeiro zestigste in 2.40,49.

Maar het is ook daarom dat ze zich opnieuw in een olympische missie heeft vastgebeten, zo vertelde ze zaterdag op een bijeenkomst voor fans, vrienden, familie en sponsors. ,,Rio was niet superleuk en dat vraagt om nog een keer. Want een olympische marathon moet leuk zijn, toch?’’

In Dwingeloo meldden zich zo’n zestig steunpilaren van de atlete. Zij kregen niet alleen een stamppotbuffet aangeboden, maar tevens een hardloopclinic. Ook kregen ze Deelstra’s ‘plan B’ te horen. De clinic werd niet geleid door de gastvrouw. Zij reed veiligheidshalve mee op de fiets. Maar geen zorgen, zo vertelde ze. ,,Ik heb de trainingen inmiddels hervat. Het is nog niet 100 procent, maar dat is logisch als je twee weken geen gevoel in een been hebt gehad. Ik heb als het ware opnieuw moeten leren lopen. Maar het gaat beter en beter en daarom heb ik alle vertrouwen in het slagen van plan B.’’

Deelstra blikte terug op 29 september, Berlijn, waar het haar vier jaar geleden wél lukte zich te plaatsen voor de olympische marathon. Ze snelde zelfs naar een persoonlijk record: 2.26,46.

Geen vuiltje aan de lucht

,,Deze keer was er tot halverwege geen vuiltje aan de lucht. We kwamen door in 1.14.’’ Met ‘we’ bedoelt Deelstra ook haar haas Dennis Licht. Hij kreeg na 25 kilometer in de gaten dat het niet meer lekker liep. ,,Op zo’n moment word je ook coach’’, aldus Licht. ,,Je praat en denkt na. Ik wilde Andrea naar de finish brengen, want al haalden we de limiettijd niet, ze liep nog wel als negende vrouw. Valt er eentje uit, heb je met een klassering in de top acht alsnog de limiet.’’

Maar Deelstra werd elfde vrouw en ging naar de grond. ,,Bijzonder om mee te maken.’’ Uiteindelijk bleek ze spierschade te hebben opgelopen, waardoor in haar linkerbeen vocht op een zenuw was gaan drukken. Deelstra kreeg enkele weken geen beweging in het been, ,,maar nu doet-ie ’t weer.’’ Reden om de draad weer op te pakken.

Inmiddels is niet alleen de training hervat. Deelstra is erin geslaagd haar huis in Apeldoorn te verkopen. Dat wilde ze om plan B financieel te ondersteunen. ,,Binnen twee dagen, voor een mooie prijs’’, zegt ze met een lach. Daardoor kan ze in januari voor enkele weken op hoogtestage naar Namibië. Voor die tijd hoopt ze rond Beekbergen een chaletje te hebben aangeschaft. ,,Dat is een investering. Dat kan ik mooi verhuren als ik op pad ben voor het lopen.’’

Marathon van Tokio

Er staat alweer een datum met vette rode streep omcirkeld: 1 maart 2020. De marathon van… Tokio. De tweede, en laatste, kwalificatiemogelijkheid. ,,Mooi vroeg in het jaar en een goed klimaat, zodat mijn hooikoorts niet zal opspelen.’’ Eén probleem nog wel: ,,Ik weet nog niet of ik mee mag doen. Mijn management is daar nu druk mee bezig.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
menu