Illustratie: Infographics DvhN

Briefwisseling Pomp en De Jong: Mooie Mel

Illustratie: Infographics DvhN

Voetbalverslaggevers William Pomp en Thijs de Jong schrijven elkaar elke week over ‘hun’ club in de eredivisie. Lees hier de correspondentie.

Hoi Thijs,

Ik weet niet hoe het jou vergaat in deze coronacrisis, maar ik heb het eigenlijk nog steeds net zo druk als anders. Wedstrijdbezoek is er even niet meer bij, maar er zijn wel heel veel andere items die mijn aandacht opeisen. Zo stonden de dagen vorige week bol van het Donar-nieuws met het aangekondigde vertrek van coach Erik Braal en later de onthulling van de nieuwe technische roerganger Ivan Rudez. En de maandag begon ook alweer goed met een uitgebreid interview met Evgeniy Levchenko voor ons online programma DVHN Live. Als je het gemist hebt, geen zorgen, we brengen het interview deze week ook nog op papier.

Levchenko is tegenwoordig als voorzitter van spelersvakbond VVCS natuurlijk vooral de spreekbuis van de profvoetballers in Nederland, maar we hebben het uiteraard ook gehad over zijn tijd bij FC Groningen, toen hij met zijn geliefde Victoria Koblenko in een prachtig herenhuis aan de Radesingel woonde. Levchenko was zo’n speler die op natuurlijke wijze een icoon was voor de club. Welbespraakt en regelmatig op de voorgrond tredend namens de spelersgroep. In die zin ben ik ook totaal niet verbaasd dat hij vorig jaar werd benoemd tot de preses van het nationale spelersgilde.

Als ik aan Levchenko denk, denk ik ook meteen aan zijn oog voor mode. Je kunt hem gerust een trendsetter noemen op dat gebied. Een stijlicoon zelfs. Zo af en toe passeren er van die voetballers die daar oog voor hebben en de aandacht op zich weten te vestigen, niet in de laatste plaats bij de vrouwelijke doelgroep. Als ik in mijn geheugen graaf, had Melchior Schoenmakers dat talent ook. Ik weet niet of die naam je nog iets zegt, maar hij was een aardige verdediger bij FC Groningen in de nadagen van het Oosterpark. Met zijn opvallende ogen en modieuze kleding liet hij menig vrouwenhart in de binnenstad van Groningen sneller kloppen. Zijn bijnaam was niet voor niets Mooie Mel.

Op kledinggebied hadden spelers als Kurt Elshot en Dominique van Dijk ook hun eigen lijn. Zij zijn er later zelfs in verder gegaan. Van Albert Rusnák, wiens naam in deze tijd veelvuldig valt vanwege zijn beide goals in de bekerfinale van alweer vijf jaar geleden, herinner ik me vooral dat hij veelvuldig bezig was met zijn haar. Hij zat minstens een keer per week op de kappersstoel bij een vast adresje in Hoogezand. Ik ben nog een keer met hem meegeweest voor een reportage. Hij baarde opzien toen hij ineens met een hoogblonde kleurspoeling aan kwam zetten.

Je zult het geloven of niet, maar ook ondergetekende behoort inmiddels tot de stijliconen. Gisteren stak ik tijdens de uitzending met Levchenko de modekoning zelf volledig de loef af met een kek geruit jasje dat ik nog in de kast had hangen. Je moet voor de aardigheid de uitzending even terugkijken op onze site. Ik kreeg zelfs een compliment van Lev. Dat neem ik uiteraard zeer serieus, hij heeft er tenslotte echt verstand van. Je begrijpt, mijn dag kon niet meer stuk. Heb jij eigenlijk iets met kleding?

Modieuze groet, William

 

Hoi William,

Ik kan me maar moeilijk voorstellen dat jij een compliment kreeg over je kleding. Nota bene van een van de meest modieuze mannen van Nederland. Ik verbaas me, omdat jij doorgaans kiest voor kleren waar vooral het merk zichtbaar is. Zo zie ik je bijvoorbeeld voor me in een hemelsblauw shirt waar het woord BOSS over de breedte van de borst staat en in een ander shirt met een levensgrote krokodil. En als het merk niet zichtbaar is, staat er wel een lap tekst op je kleding. Iets met St. Tropez, gevolgd door een reeks aan onsamenhangende cijfers en letters. Subtiel is het in elk geval zelden. Nee, een compliment van Levchenko over jouw kledingstijl voelt hetzelfde alsof ik een pluim van Sonja Bakker krijg over mijn eetgewoontes.

Je vraagt wat ik met kleding heb. Ach, ik doe m’n best er goed uit te zien. Deze week heb ik online nog een shirt gekocht. Helemaal wit, geen zichtbaar merk. Helaas moest ik ‘m terugsturen. Hij was te klein. Een maatje groter besteld, dat was XXL. Pas na de order kwam het besef; was ik werkelijk een XXL-persoon geworden? Het immense getal op de weegschaal maakte me niet vrolijker. En dus heb ik mijn goede voornemens, die ik al ruim vijf jaar heb, eindelijk ten uitvoer gebracht. Ik let op m’n eten en sport (bijna) elke dag met een vriend van me, met de nodige afstand tussen ons in. Uiteraard met een bal erbij, anders is er niks aan.

Fijn dat jij het nog steeds druk hebt. Mijn agenda is vrij leeg. Zo vulde ik de zondag met het kijken van een FIFA20-spelletje. Ik zag FC Emmen-spelers Hilal Ben Moussa en Ferhat Görgülü de Hondsrugderby winnen op de PlayStation. Nu ben ik niet zo van het kompjoeteren, maar toch heb ik met plezier gekeken. Het heeft er vast mee te maken dat ik het spelletje zo mis. Zelfs virtuele voetballers kunnen me tegenwoordig boeien. Ik kan niet wachten tot er weer gesport wordt, maar langzaam komt ook het besef dat de grote sportevenementen van deze zomer, waar ik zo ontzettend naar uitkeek, niet doorgaan. Het worden nog lange, vreugdeloze maanden.

Maar wel maanden waarin ik een sixpack creëer.

 

Groet, Thijs

menu