Of Donar-coach Ivan Rudez zijn broer, ex-NBA-speler Damjan, meeneemt naar Groningen? ,,Dat hangt onder meer af van zijn lichamelijke gesteldheid en ons budget.''

Nieuwe Donar-coach Ivan Rudez presenteert zichzelf: Vierduizend redenen om tot het maximum te gaan

Of Donar-coach Ivan Rudez zijn broer, ex-NBA-speler Damjan, meeneemt naar Groningen? ,,Dat hangt onder meer af van zijn lichamelijke gesteldheid en ons budget.'' Foto: "Helge Prang"

De nieuwe Donar-coach Ivan Rudez (40) introduceerde zichzelf vrijdag tijdens een online beeldgesprek aan de noordelijke media. De Kroaat staat in ieder geval voor vechtbasketbal, zo gaf hij te kennen. ,,We hebben elke wedstrijd vierduizend redenen om tot het maximum te gaan.’’

Kunt u ons eerst iets vertellen over uw leven? Waar komt u vandaan, hoe ziet uw familie eruit?

,,Op dit moment verblijf ik in Duitsland, waar ik tot begin februari coach ben geweest van Karlsruhe Lions, maar ik kom van oorsprong uit Kroatië. Zagreb om precies te zijn. Daar heb ik mijn universitaire opleiding afgerond. Vervolgens heb ik mijn moederland vrij snel verlaten om coach te kunnen worden in het buitenland. Op mijn 27ste belandde ik in Slowakije, waar ik later ook bondscoach werd. Zo heb ik verder mijn vleugels uitgeslagen in Europa. Onze familie ademt basketbal. Ik heb het voorrecht dat mijn beroep mijn passie is. Basketbal is wat ik doe en waarin ik mij seizoen na seizoen probeer te verbeteren. Het is voor mij een enorme eer dat ik het met ingang van volgend seizoen bij Donar mag laten zien.’’


Heeft u vrouw en kinderen?

,,Jazeker, mijn vrouw Michaela Rudez is Slowaakse en is ook basketbalcoach. Ze was een zeer getalenteerde, jonge trainer, maar inmiddels manifesteert ze zich vooral als een zeer getalenteerde moeder van onze twee kinderen. We hebben een zoon van tien en een dochter van acht. We wonen samen in Duitsland, waar ook een internationale school is voor de kinderen. Verder heb ik een broer, Damjan, die zeven jaar jonger is dan ik. Sommige fans zullen hem zeker herinneren toen hij hier in Martiniplaza met Oostende speelde in 2004. Mijn ouders wonen in Zagreb net als de rest van mijn familie.’’

Het bestuur van Donar kwam na een zoektocht onder het grote arsenaal coaches bij u terecht en u hapte toe. Waarom denkt u dat Donar een mooie uitdaging voor u is?

,,Om drie redenen. De eerste is dat er een visie ligt in Groningen. Voordat ik mijn beslissing nam had ik een drie uur durend telefoongesprek met bestuurslid technische zaken Martin de Vries en we hebben het vooral over die visie gehad. Het is belangrijk om daar overeenstemming over te hebben. Iedereen praat altijd over winnen, winnen, winnen, maar het gaat erom dat je op één lijn zit over de methoden om die goede resultaten te bereiken. Daarin vonden we elkaar. Het sprak hem aan wat ik te vertellen had en andersom was dat ook het geval. Het tweede punt is consistentie op sportief gebied, het deelnemen aan Europese competities bijvoorbeeld en daar een opgaande lijn in zien. Dat is bij Donar het geval. En het derde aspect waarom mijn gevoel meteen goed was, was de stabiliteit van de club. Op bestuurlijk en financieel gebied, maar bijvoorbeeld ook omdat er sinds jaar en dag een grote fanbase in Martiniplaza zit die mij zeer aanspreekt.’’


Welke stijl basketbal prefereert u?

,,Als ik nog een jonge coach was geweest, had ik gezegd: sterke defensie, een goed transitie en attractief basketbal voor de fans, maar dat zeg ik niet meer. Ik wil vooral efficiënt basketbal spelen dat tot overwinningen leidt. Dat is waar het om gaat. De stijl die daarmee samenhangt is in hoge mate afhankelijk van de spelers die je rekruteert. Ik wil hoe dan ook elke Donar-fan trots maken op het team. Als ze naar huis gaan na een wedstrijd, wil ik dat ze kunnen zeggen dat ze een team hebben gezien dat ervoor heeft gevochten en dat de stad op een waardige manier heeft vertegenwoordigd.’’


Hoe zou u zichzelf omschrijven als coach?

,,In mijn optiek zijn er twee typen coaches. Er is de categorie die je zou kunnen omschrijven als managers. Coaches die vooral bezig zijn met het in goede banen leiden van een team gearriveerde professionals en het in het gareel houden van de bijbehorende ego’s. En er is de categorie die te omschrijven is als de docenten, de leraren die hun spelers elke dag willen ontwikkelen om beter te worden in het spel. Ik denk dat ik een combinatie van beiden ben. Als manager ben ik veeleisend, maar geef ik spelers ook een bepaalde vrijheid in hun spel en voel ik verantwoordelijkheid richting het publiek. We hebben elke wedstrijd drie à vierduizend redenen om ons absolute maximum te geven. De basis daarvoor leggen we op de training. Ik ben er heilig van overtuigd dat het niveau dat je op de training laat zien ook het niveau zal zijn dat je binnen de lijnen etaleert. Ik vraag altijd het maximale.’’


Heeft u zich al doelen gesteld voor de komende drie seizoenen?

,,We willen ontwikkeling zien. Dat is het belangrijkste. Of het nou 5 procent is of 10 procent, hang er maar een percentage aan, maar er moet vooruitgang geboekt worden op diverse vlakken. Dan heb ik het over het ontwikkelen van jong talent en over een opgaande lijn in Europese competities tot kwalificatie voor de Champions League aan toe. We willen goede series neerzetten in de eredivisie en natuurlijk prijzen winnen. Dat is altijd het doel geweest in Groningen. Het is een grote club in Nederland en daar horen hoge ambities bij. Laten we het stap voor stap doen, te beginnen met het rekruteren van goede spelers. Deze periode is het belangrijkste van het hele seizoen. Het niveau van rekrutering is het niveau dat je bereikt in de competitie. Je kan je wapens uit de spelersmarkt halen, maar ook je problemen. Martin de Vries en ik hebben eenzelfde kijk op de persoonlijkheden die we willen aantrekken. Het is belangrijk om in deze fase een fundament neer te leggen voor een sterk en competitief team.’’


Heeft u wedstrijden van Donar gezien van afgelopen seizoen en wat zijn uw eerste conclusies?

,,Ik heb Brussel uit gezien. Pinar thuis, Charleroi thuis en enkele wedstrijden uit de eredivisie. Ik ga geen oordeel vellen over mijn voorganger, want ik was er niet bij en ik weet niet in welke trainingsprocessen ze zaten. Het is ook allemaal historie inmiddels. Ik heb voor mezelf een duidelijk beeld hoe ik mijn team wil laten spelen en hoe ik wil dat de spelers de stad Groningen vertegenwoordigen in het veld. We moeten de spelers zien te krijgen die daarbij passen.’’


Heeft u wellicht ook wat van die spelers voorbij zien komen in het team van vorig seizoen? Spelers van wie u zegt, die zou ik er wel bij willen hebben komend seizoen?

,,Ik heb er zeker een paar gezien, maar het is te vroeg om nu al te zeggen of er spelers van vorig seizoen terug zullen keren in Martiniplaza. Dat gaan we in de nabije toekomst bespreken, maar ik heb zeker elementen gezien van kracht, trots, passie en strijd bij spelers die nog geen nieuw contract hebben gekregen en ook bij spelers die een doorlopende overeenkomst hebben. Ik heb mijn eigen evaluatie gemaakt, maar het is te vroeg om die met de buitenwereld te delen.’’


Nog even over uw 2,08 meter lange broer Damjan. Hij is 33 jaar oud en heeft al een geweldige basketbalcarrière achter de rug. Onder meer drie jaar NBA bij Indiana Pacers en Orlando Magic en een jaar geleden speelde hij nog op het hoogste niveau in Spanje. Kunt u hem niet meebrengen naar Groningen?

Lachend: ,,We moeten eerst maar zien hoe fit hij is. Hij is onlangs vader geworden. Afgelopen seizoen speelde hij niet, omdat hij niet de juiste match vond bij zijn ambities. Dat is voor hem heel belangrijk. Hij heeft een geweldige loopbaan opgebouwd. Ik denk dat hij nog steeds graag zou willen spelen, maar of wij achter hem aangaan, zal onder meer afhangen van zijn lichamelijke gesteldheid en ons budget.’’

menu