Oranje ontbeert elk geluk

Danny Blind heft zijn handen al ten hemel, klaar om als een dolle te gaan juichen, maar wéér ontbreekt het laatste vleugje mazzel. Bas Dost kopt raak in de slotminuut, maar scheidsrechter Daniele Orsato steekt onverbiddelijk zijn handen in de lucht.

Duwfout. Een ronduit discutabele beslissing, zo blijkt.

Onzichtbare kracht

Met zijn handen in de zakken van zijn bondskostuum ziet Blind de slotfase aan, gespannen, hopend op dat ene bevrijdende moment. Dost duikt kort daarvoor al alleen op voor keeper Robin Olsen, Wesley Sneijder krijgt nog een vrije schietkans. Steeds blijft een doelpunt uit.

Het past allemaal feilloos in het beeld van de avond, waarop het Oranje zo ontbreekt aan geluk en voorspoed. Alsof Nederland niet alleen tegen Zweden speelt, maar ook tegen een soort onzichtbare kracht.

Een kracht die het niet zo heeft op Blind, de al zo kwetsbare bondscoach van het Nederlands elftal. De trainer die een overwinning zo hard had kunnen gebruiken.

Sympathie en mededogen

De wanhoop lijkt na rust al stilaan in de ploeg te sluipen, na een oneindige reeks van gemiste kansen, als Wesley Sneijder eindelijk de opening vindt, in de 66ste minuut. Daryl Janmaat breekt door over de rechterkant en haalt uit met links, Sneijder benut de rebound, door laag en diagonaal binnen te schieten: 1-1.

Aan de zijlijn brult Blind van vreugde, verbeten, bevrijd door de zo verdiende gelijkmaker. Sneijder balt de vuist in de richting van de bondscoach, terwijl Oranje zich terugspoedt naar eigen helft, in de wetenschap dat de winst alsnog voor het grijpen ligt.

Wie Oranje dinsdagavond ziet voetballen in Solna, bekruipt even een gevoel van ontreddering, maar ook van sympathie en mededogen. Na alle chaos van de laatste weken, zowel in de top van de KNVB als in de directe omgeving van het team zelf, staat hier bovenal een elftal dat zich op wil richten. Een opgefrist team, klaar voor een nieuwe start.

Aanhoudende rampspoed

Ging het de laatste twee jaar mis door een collectief falen, compleet met tactische chaos en een verouderde spelersgroep, in Solna toont Oranje op zijn minst weer balans, logica en spelvreugde. Het richt zich bovendien op na een totaal onnodige, dramatische tegengoal op slag van rust.

Woedend bijt Kevin Strootman nog eens op de boord van zijn shirt, direct na het rustsignaal, brullend van boosheid. Juist hij, de middenvelder die een helft lang sturing gaf aan een veel sterker Nederlands elftal, heeft zich na 43 minuten op knullige wijze verslikt in zichzelf. Spits Marcus Berg profiteert op de rand van het strafschopgebied, met een prachtige stiftbal: 1-0.

Je verzint het haast niet, de aanhoudende rampspoed van Oranje. Een serie van kansen creëert Nederland tegen de hemeltergend zwak spelende Zweden, kalm en verzorgd voetballend. Binnen een kwartier al krijgt Davy Klaassen twee opgelegde kansen, Oranje komt verdedigend amper in de problemen, maar droogjes prijkt om half tien de tussenstand op de lichtkrant van de Friends Arena.

Zoeken naar verlossing

Één keer heeft een Zweed iets van fijnbesnaardheid getoond – en prompt is het raak.

Want zo volkomen stuurloos als Oranje zijn laatste EK-kwalificatiereeks afsloot, zo weinig valt er in Solna lange tijd op het Nederlands elftal aan te merken. Het veld is stroef, de opbouw van Jeffrey Bruma en Virgil van Dijk oogt soms slordig, maar dat is het wel zo’n beetje. Spits Vincent Janssen doet nagenoeg alles goed. Oranje komt voortdurend door over de rechterkant. Het middenveld verovert de bal vaak binnen een seconde of vijf alweer terug.

Het devies in de rust is simpel: rustig blijven. Geconcentreerd blijven spelen. Maar onmiskenbaar is de achterstand ook een mentale tik, voor een ploeg die toch al niet overloopt van ervaring en zelfvertrouwen. Terwijl de Zweden zich nog wat hardnekkiger vastbijten in hun eigen defensie, blijft Nederland zoeken naar verlossing.

Gelijkmaker

Twee minuten na rust al staat Klaassen wéér alleen voor keeper Robin Olsen, volkomen vrij, maar opnieuw mist zijn kopbal kracht en overtuiging. Van Dijk, even later uit een vrije trap van Sneijder: recht op Olsen. Maar tegelijk sluipt er ook wanhoop in het elftal. Verdedigend verslikt rechtsback Janmaat zich te vaak, met onnodige dreiging en paniek tot gevolg.

Maar uitgerekend hij vindt de weg naar de gelijkmaker, Olsen tot een moeilijke redding dwingend, waarna Sneijder kan scoren: 1-1. Beter wordt het veldspel niet direct van dat doelpunt, het aanvalsspel wordt slordiger, maar ook in de slotfase blijft Oranje de sterkere ploeg.

zweden

1

nederland

1

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.