Pieter Huistra (midden).

Oud-FC Groningen-trainer Pieter Huistra werkt in Oezbekistan: 'Er is geen reden om smalend te doen over de omstandigheden. Ze rijden hier niet meer met paard en wagen rond'

Pieter Huistra (midden). FOTO PAKHTAKOR

Pieter Huistra streek bijna vier jaar geleden neer in Oezbekistan. Geen voor de hand liggende bestemming voor een ambitieuze voetbaltrainer, maar de achtvoudig international gedijt er prima.

Maandag vierde Pieter Huistra zijn 54ste verjaardag. De taart werd geserveerd in Tasjkent, hoofdstad van de voormalige Sovjet-republiek Oezbekistan, gelegen in Centraal-Azië.

Het mooiste cadeau had hij een week eerder al ontvangen. Huistra, die in Oranje rond 1989 speelde met Ronald Koeman, Marco van Basten, Ruud Gullit en Frank Rijkaard, werd benoemd tot hoofdtrainer-coach van Pakhtakor.

De sterkste club van Oezbekistan (dat ingeklemd ligt tussen vijf landen, met aan de zuidkant Afghanistan) en Huistra weten inmiddels wat ze aan elkaar hebben. Na een mooie carrière – via FC Twente in het Nederlands elftal, met Glasgow Rangers vijf keer kampioen van Schotland, tweevoudig bekerfinalist in Japan, met het Belgische Lierse naar de Champions League – is Huistra al sinds de zomer van 2017 als trainer aan de slag in Tasjkent.

Vijftien jaar ervaring

Hij nam vijftien jaar ervaring mee. De geboren Fries was onder andere hoofdtrainer bij FC Groningen en De Graafschap en vulde zijn hang naar avontuur in door te gaan werken in Indonesië (nationale team), Japan en Slowakije. Bij Pakhtakor was hij ruim drie jaar assistent van Shota Arveladze, de Georgische ex-spits van Ajax, waar Huistra werkte met de beloften.

Oezbekistan is niet direct een land dat een professioneel trainer op zijn voorkeurslijstje heeft staan. Op de ranking van wereldvoetbalbond FIFA, met daarop 210 landen, staat het nationale elftal op plaats 85. Pakhtakor is de succesvolste club; de enige uit Oezbekistan die ooit wist door te dringen tot de hoogste divisie van de voormalige Sovjet-Unie.

Aan die glorieperiode kwam op dramatische wijze een einde. Op 11 augustus 1979 botste het vliegtuig, met daarin de selectie van Pakhtakor die op weg was naar Dinamo Minsk, boven Oekraïne met een ander burgertoestel. Er waren in totaal 178 doden te betreuren. ,,In Tasjkent wordt deze ramp jaarlijks herdacht’’, vertelt Huistra. Voor het stadion van ‘De Katoenplukkers’ (de bijnaam van Pakhtakor) staat een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers.

Terugkomend op dat voorkeurslijstje: ,,Er is geen reden om smalend te doen over de omstandigheden in Oezbekistan en het niveau van het voetbal hier’’, aldus Huistra. ,,Ze rijden hier niet meer met paard en wagen rond.’’

'Eldor Shomurodov is de ster, hij speelt in Italië bij Genua'

,,Tasjkent is een gemoderniseerde stad en de economie heeft de laatste jaren een oppepper gehad. Het voetbal ontwikkelt zich eveneens goed. Het is technisch behoorlijk en de spelers zijn fysiek sterk. Eldor Shomurodov is de ster, hij speelt in Italië bij Genua. In de opleiding moeten nog wel stappen worden gezet.’’

‘Prima middenmoter’

,,Pakhtakor zou in de eredivisie een prima middenmoter zijn. We zijn de laatste twee seizoenen landskampioen en bekerwinnaar geworden en bereikten in de Aziatische Champions League de halve finale. De club werkt met een begroting van 15 miljoen dollar.’’

,,Shota en ik hebben een offensieve denkwijze ingeslepen en we hebben de spelers geleerd hun verantwoordelijkheid te nemen. Dat pakt goed uit. De ploeg denkt als collectief. Er zijn trainingen bij waarop ik nauwelijks hoef in te grijpen.’’

Na ruim drie jaar is Arveladze vertrokken. Huistra: ,,Hij is ambitieus en vond het tijd voor iets anders. Ik heb die ambities ook – ik wil hoofdtrainer worden bij een mooie Europese club – maar toen de clubpresident me aanbood om hoofdcoach te worden, hoefde ik niet lang na te denken. Ik kan me verder ontwikkelen bij een stabiele club die de zaken goed voor elkaar heeft, terwijl het leven aangenaam is.’’

,,Ik mis het ‘platte’ Nederland soms wel, Ameland en Terschelling ook, maar ik klaag absoluut niet. We trainen op uitstekend gras, uit Nederland geïmporteerd, en hebben met de eerste selectie twee velden ter beschikking.’’

,,Ik leid een staf van vijftien mensen en heb niet alleen zeggenschap over het eerste elftal, maar ben tevens betrokken bij de jeugdacademie. Daar lopen zo’n 250 spelers rond. Het stadion stamt uit 1956, is van Sovjet-makelij en daarin is prima te spelen. Als het vol zit, worden we door 35.000 fans gesteund.’’

Coronavirus

Afgelopen jaar was de thuishaven van Pakhtakor geen enkele keer uitverkocht. Dat had alles te maken met de uitbraak van het coronavirus. ,,Daar is men hier uitstekend mee omgegaan. Als ik het vergelijk met Nederland in elk geval niet slechter. Het normale leven is al een tijdje weer op gang gekomen.’’

'We hebben bijna alle vrijheden weer terug'

,,In het voorjaar van 2020 is Oezbekistan meteen in volledige lockdown gegaan. Winkels dicht, scholen dicht, mondkapjes op, verbod op autorijden, de hele mikmak. Heel streng, twee maanden lang, maar het heeft gewerkt. De noodlocaties waar coronapatiënten werden opgevangen, zijn sinds een maand of drie dicht. Op de vliegvelden zijn ze nog alert, maar we hebben bijna alle vrijheden weer terug. Als in maart de competitie begint, mag er weer publiek bij de wedstrijden zijn.’’

Huistra zag door de coronacrisis al ruim een jaar geen kans even terug te keren naar Nederland. ,,Natuurlijk mis ik mijn drie kinderen, familie en vrienden’’, zegt hij. ,,Maar gelukkig kun je via de computer goed contact met elkaar houden.’’

,,Mijn enige ‘uitstapje’ is naar Qatar geweest, waar in een bubbel de Aziatische Champions League werd afgewerkt. Maar ik ben hier na ruim drie jaar aardig gesetteld en heb vrienden. Communiceren in het Russisch of Oezbeeks is lastig, al is de ‘voetbaltaal’ universeel. Als ik vrij ben, trek ik er regelmatig op uit.’’ Lachend: ,,Laat de mensen niet het idee krijgen dat ik eenzaam op een zolderkamertje zit weg te kwijnen.’’

Nadat de competitie mocht worden hervat, bemachtigde Pakhtakor voor het tweede jaar op rij de landstitel en de Oezbeekse beker. Het succes straalt af op de trainers. ,,Toen Shota en ik begonnen, stond de ploeg achtste. Nu zijn we de besten en leveren tien spelers aan het nationale team. Ik vind dat ook een compliment aan de clubleiding. Die gelooft in onze aanpak, willigde al onze eisen in en heeft oog voor de eigen opleiding in plaats van ‘derderangs’ Brazilianen in te vliegen.’’

Aan Huistra nu de taak om ‘De Katoenplukkers’ naar de zege in de continentale Champions League te leiden. ,,Dat is zeker het streven. Ik heb er alle vertrouwen in.’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport
menu