Judoka Kim Polling.

Bellen met het buitenland: Judoka Kim Polling zoekt troost bij haar vriend en hondje Yuki

Judoka Kim Polling. Foto: Marco de Swart

In de rubriek ‘Bellen met het buitenland’ zoeken we contact met sporters en coaches die (grotendeels) in den vreemde vertoeven. Vandaag: Judoka Kim Polling uit Zevenhuizen.

Kim Polling zit net in haar auto voor een lange rit vanuit Italië naar Nederland als we haar bellen. ,,Bel me onderweg maar, dan heb ik alle tijd om je te woord te staan’’, had de 29-jarige judoka vooraf al gezegd. Stuur in de handen, telefoon op de speaker.

Ze is sinds maart in Italië, in haar tweede huis in het plaatsje San Mouro Torinese. Daar woont ze samen met haar Italiaanse vriend Andrea Regis, die ook judoka is. ,,Andrea was tijdens de lockdown mijn huiselijke sparringpartner, daarna niet meer trouwens. We zijn lid van twee verschillende clubs en trainen daarom weer apart van elkaar.’’

Het lange verblijf in Italië kwam mede door corona. ,,De mogelijkheden om naar andere landen te gaan, veranderden voortdurend. Dat had geen zin verder, dus ben ik hier gewoon blijven wonen.’’

Trainingsstage

In Nederland bezoekt Polling allereerst haar ouders in Zevenhuizen om zich daarna te melden op Sportcentrum Papendal. ,,De judobond heeft een trainingsstage georganiseerd. Daar ben ik bij mee. Het is de bedoeling dat daar ook judoka’s verschijnen vanuit allerlei Europese landen. Wie dat gaan zijn, is nog niet zeker. Ook dat is helaas weer coronagerelateerd.’’

In feite zou Polling zich nu richten op een toernooi in Boedapest, maar daar ziet ze toch van af. ,,Het is allemaal reuze ingewikkeld als je naar andere landen wil. Ik heb hier net voor vertrek naar Nederland een coronatest gehad, gelukkig negatief getest. Maar dan zou ik naar Hongarije moeten en weer allerlei procedures moeten ondergaan. Bijna ondoenlijk. Ik ga me nu richten op de Europese titelstrijd in november in Tsjechië. Dat is over een week of zes. Gaat dat door? Ik kan het me eigenlijk niet voorstellen. Op dit moment is Tsjechië een brandhaard, net als Nederland overigens. Maar wat moet ik? Je moet toch doelen hebben, anders kan je beter niks meer doen.’’

Frustrerend

De coronaproblematiek ervaart Kim Polling als lastig en frustrerend soms. ,,Twijfel over wat wel en wat niet mag, vechten tegen wegzakkende motivatie. Liever had ik duidelijkheid. Dan maar bijvoorbeeld een half jaar helemaal niets. Dit frustreert. Om mijn onzekerheid en ongenoegen tegen te gaan heb ik een hondje aangeschaft, luisterend naar de naam Yuki. Dat is Japans voor ‘een gelukkige tijd’. Dan kan ik soms even mijn zinnen verzetten.’’

Toch denkt Kim Polling niet aan stoppen. ,,Nee, dat komt niet in mij op, want ik heb dat ene grote doel: de Olympische Spelen in Japan volgende zomer. Of ik daar al zeker van ben? Niet helemaal. Qua ranking is het als vierde, vijfde op de ranglijst geen probleem, maar in eigen land heb ik in mijn gewichtsklasse concurrentie van Sanne van Dijken. Die strijd moet nog beslist worden.’’

‘Ook als ik goud pak, stop ik niet’

Ook Tokio is niet het einddoel voor Polling. ,,Ik ben nog maar 29, kan en wil nog verder’’, zegt de viervoudig Europees kampioene. ,,Zelfs al win ik goud in Tokio, dan nog stop ik niet. Ik wil ook nog een wereldtitel, dat is me nog niet gelukt. Gek eigenlijk: vier keer Europees kampioen, nooit wereldkampioen. Altijd omstandigheden. Het enige wat mij zal doen stoppen, is een terugkeer van een hernia. Dat was echt vreselijk, ik heb daar lang mee gezeten. Nu is het: nog fitter worden, hopelijk wat wedstrijden kunnen doen en vooruitkijken naar de grote evenementen. En laten we allemaal hopen dat die pandemie onder controle komt en dat ik kan toeleven naar mijn grote doelen binnen het judo.’’

menu