In de rubriek Sporters en Geloof spreken we sporters of coaches over hun religie, bijgeloof of het ontbreken van een overtuiging. In deze aflevering ‘Mister FC Groningen’ Jan van Dijk, die in een kerkje in Limburg God vond.

Het moet ergens in 2009 zijn geweest toen Jan van Dijk, op dat moment trainer van VVV-Venlo, de Kom en Zie Kerk in het Limburgse Schinnen betrad. Het was druk, geen enkel bankje was vrij en dus zocht Van Dijk een plekje achterin de kerk. Hij leunde tijdens de dienst met z’n rug tegen de muur. De voorganger hield zijn preek en Van Dijk luisterde aandachtig. De dominee vroeg plotsklaps of er mensen aanwezig waren die hulp nodig hadden of hun leven wilden veranderen. Een onzichtbare hand duwde Van Dijk naar voren.

,,Het was een onbeschrijflijke ervaring’’, zegt Van Dijk elf jaar later. ,,De dominee legde een hand op mijn schouder, keek me diep in m’n ogen en zei: ‘de bal is rond’. Hij wist niet eens dat ik in de voetballerij zat. Na de dienst ben ik met hem in gesprek gegaan. Hij bedoelde dat ik alle kanten op kon gaan. Ik heb als kind een probleemloos leven gehad. Daarna rolde ik de voetbalwereld in. Die was keihard, met veel ups en downs. Die dag in de Kom en Zie Kerk kwam ik weer terug in de kindmodus. Eigenlijk werd ik herboren. Ik kon elke kant op.’’

Ten koste van alles willen winnen

Sinds die openbaring in de kerk in Schinnen is Van Dijk rustiger geworden. ,,Ik was altijd het figuur dat de ene gvd na de andere uit mijn mond liet glijden. Dat doe ik niet meer. Het leven dat ik leidde, wilde ik niet meer. Ik wilde altijd winnen, ten koste van alles. Soms ten koste van mensen. Elf jaar geleden gebeurde er veel in mijn privéleven. Daar sprak ik over met mijn nieuwe vriendin. Zij liet zich dopen toen ik haar leerde kennen. Prima, moet jij weten, dacht ik toen, maar ik werd nieuwsgierig.’’ En zo belandde Van Dijk in die kerk in Schinnen.

In 2011 had Van Dijk zijn coming out als christen. In deze krant sprak hij met journalist William Pomp over zijn bekering. ,,Ik kreeg daarna veel reacties. Mooie en minder mooie’’, herinnert Van Dijk zich. Bij de minder mooie reacties hoorde die van Johan Derksen en co. aan de tafel van VI. De heren analytici lachten zich een breuk om die malle Jan van Dijk. Dat was toch die grofgebekte kaartenpakker? Was hij in de Heer? Haha!

Geen verstand van voetbal

Mooie reacties waren er ook. Zo sprak Van Dijk erover met toenmalig NAC-trainer John Karelse. ,,Hij was zeer geïnteresseerd. We hebben er fijne gesprekken over gehad. Maar de mooiste reactie was die van William. Ik kan me nog goed herinneren dat hij hier bij mij in Limburg kwam om een verhaal over mij te maken. We konden het in de jaren daarvoor totaal niet met elkaar vinden. Ik vond dat hij geen verstand van voetbal had en hij vond mij een klootzak. En toch kwam hij langs voor een verhaal."

,,Hij zal met weinig plezier deze kant op zijn gereden. Toen we met elkaar spraken en ik op een gegeven moment naar de wc moest, zei hij tegen mijn vrouw dat hij er enorm tegenop zag om dit interview te doen, maar dat hij een heel andere Jan van Dijk zag. Ik was niet die klootzak van vroeger, maar een aardige, rustige man. Dat vond ik ontzettend leuk om te horen. Sindsdien hebben we een heel goede band. Het was voor de eerste keer dat William fluitend is weggegaan na een interview met mij.’’

Er zijn ook mensen met wie Van Dijk nooit over zijn bekering heeft gesproken. Oud-FC Groningen directeur Hans Nijland bijvoorbeeld. ,,Hans is in principe eenzelfde persoon als ik. Type ruwe bolster. Hij zegt ook wel eens iets wat hij beter niet kan zeggen. Over mijn geloof heeft hij nooit iets gezegd. Ik ga er vanuit dat hij het helemaal niks vindt. Dat mag. Ik denk dat hij uit respect er niet over begint.’’

Verbazing om bekering

Van Dijk begrijpt de verbazing om zijn bekering wel. ,,Als ik vroeger op een weg liep en daar waren ook beren, sloeg ik ze aan de kant. Beren kun je hierin ook vervangen voor mensen. Tegenwoordig loop ik om de beren heen.’’ Het is Van Dijks versie van iemand de andere wang toekeren.

,,Ik ben rustiger, ik leef ontspannen’’, gaat Van Dijk verder ,,Ik ben altijd voetballer of trainer geweest. Ik heb altijd moeten presteren. Ik had niet de kwaliteiten van Arjen Robben. Ik moest meer geven om te slagen. En daardoor deed ik ook dingen die niet door de beugel konden. Het móeten winnen, dat hoeft niet meer. Ik ben daardoor een prettiger persoon, met veel meer positieve aandacht voor mijn medemens.’’

Vergeving

Spijt van hoe Van Dijk was voordat die onzichtbare hand hem in de kerk naar voren duwde, heeft hij niet. ,,Het heeft me ook gemaakt tot wie ik nu ben. Ik ben gevormd door alles wat ik heb meegemaakt. Ik heb geen spijt van het leven. Natuurlijk heb ik dingen gedaan die niet goed waren, maar daar heb ik vergeving voor gevraagd. Een slecht mens was ik niet, net zoals ik nu niet ineens een veel beter mens ben.’’

Van Dijk haalt veel uit het geloof, maar naar de kerk is hij al jaren niet geweest. ,,Ik ben amateurtrainer van een zondagclub, dus de laatste drie jaar ben ik niet geweest. Dat hoeft ook niet. De dagelijkse gebeden en gesprekken met God zijn belangrijker dan naar de kerk gaan. Al is het wel leuk en fijn om met andere gelovigen te spreken.

Het geloof heeft Van Dijk in veel opzichten veranderd. Al elf jaar is Mister FC Groningen niet meer die vloekende, soms norse man. ,,Ik heb zelfbeheersing. Als ik nu mijn kleine teen stoot, roep ik ‘foei!’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport