Het podium in Parijs, vanaf links:  Primoz Roglic, winnaar Tadej Pogacar en Richie Porte.

Tour de France: Supertalent Tadej Pogacar overvallen door zege

Het podium in Parijs, vanaf links: Primoz Roglic, winnaar Tadej Pogacar en Richie Porte. Foto: ANP

Tadej Pogacar, vandaag 22 geworden, is vanaf nu sportgeschiedenis. En hoe. Met zijn historische tijdrit reed hij zich in het collectieve Tourgeheugen. De zes gedaantes van de Sloveen.

Het jongetje
Hij is dus 22 jaar, maar kan ook door voor 17. Zodra Pogacar zijn zonnebril en helm afzet, zie je een jongetje. Een guitig, onschuldig gezicht. Bleekjes, glad, zacht, vaak een lach. Als hij zaterdag na zijn meesterlijke tijdrit op La Planche des Belles Filles een zaal vol journalisten betreedt, begint hij te blozen. Als hij tijdens het praatje even stilvalt, verontschuldigt hij zich. ,,Sorry. Ik weet niet wat ik allemaal meemaak.’’ Het is te groot voor hem, het circus dat losbarst nadat hij zeker weet dat hij de Tour wint. Twee uur lang chaos. Hij is er niet op voorbereid. Een minuutje of twee heeft hij zijn vriendin aan de lijn gehad. ,,Ik wilde mijn ouders nog bellen, maar het bereik is slecht.’’

De ster
Hij hoort de namen vallen. Eddy Merkcx, Bernard Hinault, Laurent Fignon. Wielerlegendes die net als Pogacar de Tour wonnen bij hun debuut. Vanaf vandaag zal geen dag meer hetzelfde zijn voor Pogacar. Op de fiets niet, maar ook daarnaast niet. Als ‘Poga Star’ staat hij op de voorpagina van L’Équipe. Een ster op twee wielen. Hij heeft er nooit rekening mee gehouden. ,,Toen het wielrennen voor mij serieus werd, was het doel om ooit een keer mee te doen aan de Tour de France. Aan winnen had ik nooit gedacht.’’ Tien jaar geleden zag hij voor het eerst wat de Tour was, daarvoor had hij geen idee. ,,Ik juichte voor Contador en Schleck.’’ Pogacar is vanaf nu ook een ster. Al heeft hij er zelf voorlopig nog helemaal niets mee. ,,Laat mij maar die jongen uit Slovenië blijven, met twee zussen en een broer.”

De rivaal

Ergens doet het Pogacar ook wel pijn. Dat hij juist zijn landgenoot moet verslaan om de Tour te winnen. Bovendien is Roglic, negen jaar ouder, een vriend van hem. Het is geen spel, maar oprecht. Ze mogen elkaar. Heerlijk even Sloveens praten. Pogacar noemt Roglic ‘de beste renner van deze Tour’. Hij zegt het terloops zonder te beseffen dat Pogacar dat uiteindelijk toch echt zelf is. ,,Ik heb zoveel respect voor hem. Ik voel met hem mee dat hij de Tour op deze manier verliest. Dat is heel zwaar voor hem.’’

De jongste na-oorlogse Tourwinnaar

D e kannibaal
Alles is voor Pogacar. De gele trui, de witte trui voor beste jongere. De bolletjestrui graaide hij zaterdag op weg naar het hogere doel ook nog even mee. En drie ritzeges natuurlijk. Op de fiets doet niets denken aan dat jongetje achter de tafel. In Parijs mocht ook Sam Bennett nog even naar het podium om de groene trui op te halen. Verder was het de grote ‘Pogi-show’. Als gezicht van een nieuwe generatie wielrenners. Pogacar is de jongste na-oorlogse Tourwinnaar. Tel daar Egan Bernal (23), de Tourwinnaar van vorig jaar, en het Belgische supertalent Remco Evenepoel (20) bij op en de tekening van de toekomst is gemaakt.

Discutabel team
Op de top van La Planche des Belles Filles was de knuffel intens. Matxin Joxean Fernandez kneep de kersverse Tourwinnaar bijna fijn. Matxin is een van de bazen van UAE, de ploeg die dankzij de Arabieren na Ineos het hoogste budget van het profpeloton heeft. De Spanjaard heeft een discutabele reputatie. Hij werkte onder meer samen met renners als Leonardo Piepoli, Denis Mentsjov, Juan José Cobo, Riccardo Ricco en Iban Mayo. Allemaal renners die vanwege dopinggebruik ooit werden geschorst. Ook UAE is niet van onbesproken gedrag. De Kroaat Kristijan Durasek werd in mei 2019 voor vier jaar geschorst wegens zijn betrokkenheid bij ‘Operatie Aderlass’. De Zwitser Mauro Gianetti, ook onderdeel van het management van UAE, raakte als renner zelf in coma door dopinggebruik en stond jarenlang met Matxin aan het roer bij Saunier Duval en later Geox-TMC.

Tijdverlies was achteraf zijn grote geluk

De onbevangene
Hij was de enige die zich deze Tour kon ontworstelen aan de dominantie van Jumbo-Visma. Ploegleider Allan Peiper heeft een interessante theorie. Dat Pogacar in de waaierrit naar Lavaur 1.20 minuut verloor is achteraf zijn grote geluk geweest. Misschien wel cruciaal voor eindwinst. ,,Een geluk bij een ongeluk. Zo kon Tadej onder de radar blijven. Hij kon in de schaduw rijden van Jumbo-Visma’’, zegt Peiper. En steeds ‘stiekem’ wat tijd terugpakken, omdat Roglic niet op iedereen kon reageren. Het zorgde ervoor dat Pogacar tamelijk onbevangen de strijd kon aangaan. De aanloop naar de tijdrit van zijn leven was relaxed. Peiper: ,,We hadden de klim al eerder bestudeerd. Afgesproken welke versnellingen hij op welk punt zou rijden. Hij heeft daardoor heel lang uitgeslapen. Hij was ontspannen.’’

Uitgerust genoeg om wielergeschiedenis te schrijven.

menu