Mike te Wierik.

Te Wierik vindt draai in Engeland: 'Het had Robben kunnen zijn, het is Rooney geworden'

Mike te Wierik. Foto: Getty Images

Oud-aanvoerder van FC Groningen Mike te Wierik (28) heeft afgelopen weekeinde zijn eerste competitiewedstrijd met Derby County gespeeld. Het resultaat was alleen minder (0-2). Hoe vergaat het de verdediger in het team van Wayne Rooney, ver weg van zijn geboorteplaats Hengevelde?

Mike, hoe gaat het daar?

„Druk, goed. Bijna elke week hebben we een dubbel programma. Vandaag spelen we weer in de League Cup, dan heb je nog de FA Cup en in de Championship speel je minimaal 46 wedstrijden. Dus tel maar uit. Ik kijk er vooral naar uit, ben benieuwd hoe het fysiek gaat.”

Te Wierik is met de auto op weg naar zijn ploeggenoot Kelle Roos, de doelman uit Nederland. De verdediger uit Hengevelde is net met zijn vriendin in een nieuwbouwhuis in Derby getrokken, maar heeft nog geen internet. „Ik ga even netflixen bij Kelle, haha. Hey, ik zie gewoon een bordje Stoke-on-Trent staan. Daar komt Phil Taylor vandaan. De darter, een legende. Mooi vind ik dat, ik hou van die dingen.” loading

Hoe is het met die andere legende: Wayne Rooney, speler en trainer van Derby?

„Ja, hij is ook echt een legende. Heel rustig, aardig, belangstellend en hij staat midden in de groep. Hoe goed hij aan de bal is, vind ik niet normaal. Het is buitencategorie. Net na de training nam hij nog wat vrije trappen, de eerste twee gingen stijf in de kruising.

In het begin vond ik het wel wat; hij is toch Wayne Rooney. Hij brak door toen ik een jaar of 10 was en werd bij Manchester United een van de beste spelers van de laatste jaren. Maar het begint te wennen. Hij spreekt me ook wel aan. Hij vroeg of ik denk dat Louis van Gaal bondscoach wordt van Nederland. Mensen zeggen soms tegen me: ‘Je had gewoon met Arjen Robben bij Groningen kunnen voetballen’. Dan zeg ik: ‘Ja maar ik speel met Rooney’.” loading

Ben je een beetje goed opgevangen?

„Ja, Derby heeft een Nederlands tintje. Philip Cocu is hoofdtrainer, de assistenten zijn Nederlands, Kelle heeft me in het begin ook vaak uitgenodigd en Florian Jozefzoon speelt hier. Ik vind het wel fijn om dingen in het Nederlands te kunnen bespreken.”

Wat is de grootste verandering?

„Ik kan niet terug naar Hengevelde. Ik mis de hond het meest, en daar kan ik niet mee facetimen. Met mijn ouders doe ik dat wel veel, zij komen binnenkort ook langs. Ik kan door corona niet zomaar even naar huis, dan moet ik twee weken in quarantaine. Ik mis ook mijn eigen club WVV’34. En Nederlandse dingen. We hebben net weer een pakketje gehad, met pepernoten, hagelslag en stroopwafels.”

Valt het je toch wat tegen daar?

„Nee, helemaal niet. Alles loopt goed, ik speel tot nu toe alles en ik weet waar ik het voor doe. Ik wil beter worden, leren. En uiteindelijk ga ik op een dag terug naar Hengevelde, dat maakt het wel makkelijker. Zonder corona ben je er ook zo. Het is een uur vliegen van Schiphol naar Birmingham en dan nog veertig minuten met de auto.”

Joey Pelupessy, je oud-ploeggenoot bij Heracles, woont vlak bij je in de buurt in Sheffield. Heb je hem al gezien?

„We hebben al app-contact gehad. Het is maar drie kwartier rijden, maar door de verhuizing en het drukke programma heb ik nog geen tijd gehad om af te spreken. Maar dat gaan we snel een keer doen.”

De magie van het Engelse voetbal al beleefd?

„Er mogen hier nog helemaal geen supporters in het stadion. Tot nu toe hebben we twee wedstrijden gespeeld. Het is heel fysiek en het tempo is moordend. De eerste competitiewedstrijd hebben we met 2-0 verloren van Reading. Ze zeggen hier dat de Championship een van de zwaarste competities is, en dat geloof ik wel. Speel je tegen ploegen die onderin staan, dan is het vooral veel lange ballen naar voren.”

Hoelang blijf je in Engeland?

„Ik heb geen idee. Een paar jaar en dan keer ik terug naar Heracles. Dat blijft de droom. En ik wil nog een keer in het eerste van WVV’34 spelen, dat is me nog niet gelukt. Met de voetbaltas op de fiets naar het voetbalveld, dan is de cirkel rond.” loading

menu