Tom Dumoulin heeft als meesterknecht van Roglic nog altijd een topnotering in zicht.

Tom Dumoulin heeft zichzelf tijdens deze Tour de France opnieuw uitgevonden

Tom Dumoulin heeft als meesterknecht van Roglic nog altijd een topnotering in zicht.

Hij vertrok uit Nice als de Tourhoop van Nederland, maar Tom Dumoulin (29) wist al na een week dat hij die verwachtingen niet zou waarmaken. Al knechtend voor Primoz Roglic, als nummer 9 in het klassement, is hij op weg naar Parijs.

Daar schieten Rigoberto Urán en Adam Yates voorbij in de finishstraat op Boulevard du Maquis des Glières. Maar Tom Dumoulin heeft geen oog voor de grootste slachtoffers van deze laatste Alpenrit. Hij is de twee na vandaag tot op een minuut genaderd en met de tijdrit van morgen ligt een sprong in het klassement in het verschiet. Dumoulin is er niet mee bezig. Hij probeert met weidse armgebaren ploegmaten Sepp Kuss en Wout van Aert te laten zien hoe hij zijn fiets onder controle hield op de gravelstrook in de finale.

Hier staat een nieuwe Dumoulin. De ronderenner die zichzelf opnieuw uitvond in deze Tour. Niet de favoriet die hij was bij het vertrek drie weken geleden in Nice. En niet alleen in Nederland; de hele wielerwereld keek uit naar zijn rentree op het allerhoogste podium.

Hooggespannen verwachtingen

Dat de verwachtingen hooggespannen waren, is niet vreemd. Dumoulin zelf dacht mee te doen voor het podium, het liefst in de strijd om de gele trui. Maar al in de eerste week voelt hij dat de absolute topvorm er niet is. Hij komt er ruiterlijk voor uit. Maar hoe ver hij afzit van die topvorm en wanneer die er weer zal zijn; Dumoulin weet het simpelweg niet, vertelt hij ’s ochtends voor de start van de etappe in Méribel.

Dumoulin heeft al veel meegemaakt in zijn carrière. Dromen zijn in vervulling gegaan en kapot gevallen. Maar dit is een comeback van een andere orde, hij begeeft zich nog altijd op onontgonnen terrein. ,,Het heeft me ontzettend veel energie gekost om terug te komen na mijn blessure. Dat merk ik op dit moment. Je ziet wel vaker bij renners die lang weg zijn geweest, dat het ontzettend veel energie kost, mentaal en fysiek.”

Nieuwe doelen

Dumoulin leeft in de Tour van dag voor dag. Kom bij hem nog niet aan met nieuwe doelen. De Vuelta later dit jaar? Dumoulin heeft er zelf nog geen moment aan gedacht. ,,Iedereen heeft het daarover. Zo van: ‘dan rijdt hij zichzelf hier in vorm voor de Vuelta’. Maar ik rij hier niet rond met het gevoel dat ik elke dag frisser word, dadelijk even ga rusten en ik dan in de Vuelta ga uitpakken.”

Ook binnen de ploeg van Jumbo-Visma weten ze beter. Na de kamikaze-inzinking van Dumoulin in de Pyreneeën vertelde sportief directeur Merijn Zeeman al dat de ploeg wist dat hun Nederlandse kopman de rest niet zou kunnen volgen. Zeeman weet waar Dumoulin vandaan komt en plaatst deze Tour in een groter perspectief. ,,Wat we bij Tom voor elkaar moeten krijgen, is dat hij weer 100 procent topsporter is. Dit is een eerste heel belangrijke stap. Dat hij een grote ronde heeft gereden, is lang geleden sinds die Giro en alle problematiek die hij bij zijn vorige team heeft gehad. Hij is nu weer écht profwielrenner met hetzelfde ritme als de andere jongens in de ploeg.”

De zoektocht van Dumoulin in deze Tour gaat op zijn Dumoulins. Beredeneerd praat hij over wat zijn lichaam doet of juist nog niet kan. En als het niet lukt, dan gaat Dumoulin ten onder zoals bij hem past. Grotesk en in het licht van de schijnwerpers.

Schuldbewust

Nadat hij in de eerste Pyreneeënrit zichzelf en de strategie van de ploeg aan flarden reed, toonde hij zich eerlijk en schuldbewust. Dat het op die manier gaat, ook daar kijkt Zeeman niet van op. ,,Tom is een heel charismatische topsporter. Op prachtige momenten of juist als het niet optimaal gaat. Ook zijn teleurstelling is duidelijk zichtbaar, dat maakt hem aanraakbaar. Dat is Tom.”

Zijn frustraties heeft hij achtergelaten in de Pyreneeën. Nu Parijs gloort telt hij zijn zegeningen. ,,Ik ben blij met de positie waar ik sta en de benen die ik heb. Dat ik erbij ben en weer echt meedoe. Ik kom nog een klein beetje tekort, maar ben wel heel waardevol voor de ploeg. Zelfs al had ik hier voor mezelf gereden, dan had ik ook negende gestaan. Ik weet wel dat ik nog beter heb gereden in het verleden. Maar op dit moment gaat het gewoon niet harder dan dit. Dit is het gewoon.”

menu