Tom Dumoulin wil het liefst terug naar huis

Na dit WK gaat Tom Dumoulin op vakantie. En niet naar Qatar. Vandaag nog een tijdrit, zondag de wegrit. En dan snel naar huis. Weg uit die sfeerloze bende.

Tom Dumoulin is er wel een beetje klaar mee. Die hitte gaat nog wel, maar de sfeer… Gisteren reed hij samen met Jos van Emden weer kilometerslang over de vluchtstrook van de verlaten Al Khor Coastal Roadway waarop hij vandaag een gooi doet naar de wereldtitel tijdrijden. Links van hem zand, stof en het grote niets. Rechts een vangrail met daarachter hetzelfde zanderige niets.

Geen mens langs de kant. Hooguit een kameel en hier en daar een verkeersbord. Dumoulin, grinnikend tegenover de NOS: ,,Op eentje stond spectators entrance. Dat vond ik wel hilarisch.’’

‘Verschrikkelijk land’

Heeft de 25-jarige Limburger doorgaans een broertje dood aan opdringerige wielerfans, dit spookdecor doet hem soms verlangen naar een volgepakte Grote Markt in Vlaanderen. Het is dat hij vandaag en zondag nog moet fietsen, anders was hij gillend in de eerste de beste Boeing terug naar huis gesprongen.

Toen er maandag zittend op het terras van het Mövenpick Hotel zo’n vertrouwde witte microfoon van de plaatselijke omroep L1 onder zijn neus werd geschoven, liep hij in dat heerlijke zangerige Limburgs van ’m even helemaal leeg. ,,Qatar? Ik vind het een verschrikkelijk land om te zijn. Een sfeerloos WK is het. Het liefst wil ik terug naar huis.’’

Natuurlijk snapt hij dat er groot geld te halen valt op het schiereiland in de Perzische Golf. ,,Maar of de wielersport ook wijzer wordt van al die miljoenen? Ik vraag het me af…’’

Respect voor de regenboogtrui

Daarom rijdt hij vandaag met denkbeeldige oogkleppen langs de blinkende skyscrapers van het kitscherige kunsteilandje The Pearl, waar zonder publiek een regenboogtrui vergeven wordt. Het gebrek aan support. De hitte. De absurditeit van deze WK-locatie. Hij wil er 40 vlakke kilometers lang niet over nadenken. ,,Normaal is dit een van de grootste koersen van het jaar. Dat gevoel heb ik nu helemaal niet.’’

Wat hem, al zijn bedenkingen ten spijt, toch in het Midden-Oosten houdt? Zijn respect voor die magische regenboogtrui met de klok erop is te groot.

In 2014 was hij derde. Vorig jaar vijfde. En woensdag kan hij winnen, gelooft hij.

‘Ups en downs’

Maar twijfel is er ook, want wat hij in zijn hoofd heeft, wordt de laatste weken niet altijd meer met de precisie van een atoomklok uitgevoerd door beide benen. Zoals in de Eneco Tour waar hij slechts 14de werd in de tijdrit in Breda, maar vijf dagen later wél schitterde op weg naar Geraardsbergen. ,,Ineens reed ik weer goed, maar in Lombardije was het daarna weer stukken minder’’, aldus Dumoulin. ,,Het is allemaal te wisselvallig. Te veel ups en downs.’’

Niet zo gek ook, na een slopend seizoen, dat na zijn val in de Tour uitmondde in een stressvolle ratrace naar olympisch Rio. Verdeeld over 75 koersdagen reed Dumoulin dit kalenderjaar al 11.901 kilometer en 560 meter. Dat is van Maastricht op de fiets naar Doha. En terug. En dan telden de rekenmeesters van ProCyclingStats zijn trainingsritten niet eens mee.

Vakantie

Na een ritzege en het roze in de Giro, twee ritten in de Tour en zilver op de Spelen hoopt hij nog ‘een laatste verrassing’ uit zijn benen te persen. ,,Al wordt het wel moeilijk als Rohan Dennis hier zijn vorm weet vast te houden, want die stak er de laatste weken wel écht bovenuit’’, blijft hij realistisch.

Zijn ambitie? Een medaille, en dan het boek 2016 sluiten. Zondag nog even de wegrace en daarna meteen het vliegtuig in, want het is zo langzamerhand wel tijd voor vakantie.

En nee, niet naar Qatar.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.