Tour de Dekker: Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden

De eerste week van de Tour duurt altijd negen dagen. In extremis kleurt Tom Dumoulin die eerste week oranje: Winnaar van de negende etappe en in een jaar tijd in alledrie de grote rondes een etappe gewonnen, petje af.

Zijn eerste week was er een van een hoge top en verder enkele diepere dalen. Maar zijn klasse, strijdlust en vastberadenheid brengen hem uiteindelijk een etappezege in een schitterende bergetappe. Daar kan Wilco Kelderman een voorbeeld aan nemen, want ondertussen is Wilco weggezakt in het klassement en lijkt een top 10-klassering ver weg. Je gaat natuurlijk nooit harder rijden van een val door een aflopende band. Vandaag op de rustdag mag hij zijn wonden likken en zijn aanvalsplan voor de komende twee weken maken. Het is een hard gelag als je klassementsambities behoorlijk om zeep zijn, maar Wilco ken ik als iemand die de komende twee weken echt nog wel iets van zich zal laten horen.

Voor Bauke Mollema lijkt alles op rolletjes te gaan. Hij geeft een steengoede indruk, hoewel het lijkt alsof hij ieder moment kan lossen. Ik heb de indruk dat de top 5 mogelijk gaat zijn. Uiteraard zal het niet met een mooie stijl zijn maar in de typische Mollema-stijl. Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden. Dat geldt voor alledrie. Met inzet en durf, kom je een heel eind. De 100 procent overgave van Dumoulin gisteren sprak boekdelen. Natuurlijk hoefde hij niet te denken aan de dag van morgen en de daarbij behorende pijn. Nee, vandaag mag Tom op zijn lauweren rusten. Bauke en Wilco daarentegen mogen plannen maken en bedenken hoe ze de komende twee weken succesvol gaan invullen.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.