Korfbal-internationals Shay Conroy (rechts) uit Ierland en de Duister Sven Müller. FOTO JAN WILLEM VAN VLIET

Trotse internationals van Nic.

Korfbal-internationals Shay Conroy (rechts) uit Ierland en de Duister Sven Müller. FOTO JAN WILLEM VAN VLIET

Shay Conroy en Sven Müller dragen met trots het shirt van Nic./Alfa-college. Maar nog liever hullen ze zich in het tenue van Ierland en Duitsland.

Sven Müller, aanvoerder van het Duitse team, kwam in 2013 naar Nederland om een betere korfballer te worden. Shay Conroy is geboren en getogen op Nederlandse bodem, maar is dankzij zijn Ierse vader de captain van dat team. ,,Ik heb altijd gevoel gehad bij Ierland'', vertelt de 28-jarige Conroy. ,,Die afkomst draag ik in veel dingen met me mee. Ik heb bijvoorbeeld niet speciaal voor de foto een Iers shirt aangetrokken. Nederland en Ierland, dat is fifty-fifty bij mij.''

Müller groeide op in de buurt van Keulen en op zijn negende begon hij met korfbal, een kleine sport in Duitsland die voornamelijk in de deelstaat Nordrhein-Westfalen wordt gespeeld. Op zijn 22ste was hij aanvoerder en trainer van Pegasus , waarmee hij het kampioenschap en de beker won. Tijd voor iets anders, besloot de Duitser. ,,Ik had vanuit internationaal korfbal contact met Michiel Gerritsen (ex-speler Nic. , red.) en zo ben ik hier terecht gekomen.''

Hij maakte de overstap puur voor het korfbal. Müller (26) wilde in het sterkste land ter wereld een betere speler worden. Later kwamen daar nog een studie (momenteel zijn master afstudeerscriptie Sport Sciences bij de Topsport Talent School) en de liefde – een relatie met ploeggenote Marieke Bongers – bij. ,,Ik zou hier niet zomaar meer weggaan'', zegt hij stellig.

Basisklant

Conroy leerde korfballen in Almelo, bij AKC . Hij was talentvol en besloot de stap omhoog te wagen, naar Nic., dat destijds nog Korfbal League speelde. ,,Ik vond dat ik best wat kon, maar toen kwam ik in een selectie terecht met mannen als Gerritsen, Gerald van Dijk, Ivo Wiebering en was wel duidelijk dat ik niet goed genoeg was.'' Inmiddels is hij wel basisklant in het eerste.

Nadat de Ierse bond zijn zus Siobhan benaderde voor het nationale team – zij bedankte voor de eer – kwam Conroy in beeld. Inmiddels staat de teller op 22 officiële interlands, inclusief twee EK's (tweemaal twaalfde). ,,In Ierland is de sport klein en het niveau nihil. Wel profiteren we van de groei die korfbal momenteel in Engeland doormaakt.''

Spelers met Ierse roots die afvallen voor Engelse (jeugd)selecties, worden direct benaderd door Ierland. ,,Inmiddels zijn we gegroeid van dertig korfballers naar meer dan het dubbele.'' De kwalificatie voor het komende EK, in Nederland, ziet Conroy dan ook met vertrouwen tegemoet.

Zesde op WK

Müller werd met Duitsland zesde op het WK 2015 in België, de beste prestatie in jaren. ,,Ik ben hier absoluut een betere speler geworden. Het eerste jaar mocht ik ook wekelijks meetrainen met Jong Oranje. In Nederland is alles groter en professioneler. Als ik in Duitsland was gebleven, had ik mezelf ook verbeterd, maar niet zo snel als hier.''

Eén ding is overigens niet veranderd: zijn mentaliteit. ,,Ik denk niet na over de uitslag: ik ga voor elke kans, tot de laatste seconde. Typisch Duits ja, haha.''

Een soortgelijke vastberadenheid hebben de Ieren ook, volgens Conroy. ,,Pijntjes voel je pas de volgende dag. Geen gezeur.''

En waar de spelers van het Nederlands team fulltime met korfbal bezig zijn en alles voor hen geregeld is, moeten Ierse korfballers zelf bijdragen om naar een toernooi te kunnen. ,,In 2014 betaalden we zelf 2000 euro. Per persoon, hè.''

Verantwoordelijk

Als captain voelt Conroy zich enorm verantwoordelijk. ,,Ik ben de beste speler, simpelweg omdat ik hier opgegroeid ben, in een echt korfballand. Mijn ploeggenoten kijken naar me op, spelen soms pas twee jaar korfbal, maar ik vind het geweldig om mee te maken allemaal.''

Als Ierland het EK haalt, hoopt Conroy niet op een treffen met Oranje. ,,We zijn niet bang, maar het is gewoon voor niemand leuk om tegen Nederland te spelen.'' Dan liever een ontmoeting met ploeggenoot Müller en na afloop samen de Nic.-marsch zingen, wie er ook gewonnen heeft. Müller: ,,Die traditie, samen met de ontgroening voor nieuwelingen, vind ik van alles misschien nog wel het mooiste.''

menu