Virgil van Dijk in 2011: FC Barcelona is het uiteindelijke doel

Oud-FC Groningen-speler Virgil van Dijk is verkocht aan Liverpool voor 84,4 miljoen euro en behoort daarmee tot de top 10 van duurste voetballers ooit. In 2011 trad hij net aan in Groningen en zei hij in een interview met DvhN al dat hij er alles aan zou doen het hoogst haalbare te bereiken. Het interview van destijds.

Virgil van Dijk begint over een paar weken met een cursus Spaans. "Omdat ik Spaans een mooie taal vind en het is ook toekomstgericht. Wat ik wil? Barcelona. Dat is mijn uiteindelijke doel en daar ga ik hard voor werken. Ik wil het hoogst haalbare bereiken. Piqué is mijn voorbeeld. Dat is ook een voetballende verdediger. Ja, ik zie Barcelona echt als doel. Ik heb heel veel vertrouwen in mezelf. Ik weet wat ik kan. Ik ben jong, sta in de basis bij een goede club en word alleen maar beter als ik op dit hoge niveau blijf spelen."

Hij scoort twee keer in de eerste wedstrijd

Virgil van Dijk maakt op 1 mei van dit jaar zijn opwachting in de hoofdmacht van FC Groningen. Hij doet dat in de met 4-2 gewonnen competitie-uitwedstrijd tegen ADO Den Haag en valt in de slotfase in voor Petter Andersson. Na nóg een drietal invalbeurten staat hij op 29 mei in het knotsgekke play-off thuisduel tegen ADO Den Haag voor het eerst aan de aftrap. Hij scoort twee keer en hoewel FC Groningen met 5-1 wint, is dat onvoldoende voor het bereiken van Europees voetbal.

In de afsluitende penaltyreeks – in de residentie is het drie dagen eerder met 5-1 onderuit gegaan – komt het met lege handen te staan. Van Dijk begint tegen ADO Den Haag als verdediger, maar fungeert naarmate de wedstrijd vordert almaar meer als stormram. "Ik ben een centrale verdediger, maar als het moet kan ik ook in de spits spelen."

Imposante fysiek

In de voorbereiding op deze competitie is Van Dijk hard op weg naar een basisplaats als een blessure hem terugwerpt. Nadat hij is hersteld, krijgt hij op11september, in de uitwedstrijd tegen SC Heerenveen, van trainer Pieter Huistra de voorkeur boven Jonas Ivens. Daarna is hij niet meer uit het elftal verdwenen. "De eerste wedstrijden heb ik een beetje met de handrem erop gespeeld. Dan dacht ik dat anders had moeten doen. Langzaamaan begin ik beter in mijn spel te komen en dat betekent dat ik ook aanvallend meer kan doen."

Virgil van Dijk bij het stadion van FC Groningen, toen nog Euroborg geheten. Foto: Archief DvhN

Virgil van Dijk, twintig jaar jong nog maar, heeft een imposante fysiek. Hij torent 1 meter 94 de lucht in en weegt schoon aan de haak negentig kilo. "Ik heb zware spieren en ik denk ook zware botten. Koppen is een kwaliteit van mij. Ik vind dat ik verdedigend geen kopduel mag verliezen. Aanvallend heb ik koppend ook wel wat te bieden, denk ik. Maar dat komt er nog niet uit. Is een kwestie van geduld en ook van overtuiging. Ik ben daar druk mee bezig."

Van Willem II naar FC Groningen

FC Groningen pikt Virgil van Dijk op bij Willem II. Scout Grads Fühler ziet hem in actie in een wedstrijd met het A1- elftal van de Tilburgers en tipt meteen manager technische zaken Henk Veldmate. "FC Groningen bood me al snel een contract aan. Willem II was daar lakser in. De club draaide ook niet goed. Mijn keuze naar FC Groningen te gaan was een soort optelsom. Ik had ook het gevoel toe te zijn aan een stap hogerop. Ik heb de beslissing genomen na overleg met mijn moeder, mijn zaakwaarnemer, mijn opa van moeders kant en Ludy, een vriend met wie ik al jaren heel close ben. We zijn aan een grote tafel gaan zitten en toen heb ik aan iedereen gevraagd wat ik het beste zou kunnen doen."

Virgil van Dijk is geboren in Breda. "Ik ben begonnen bij WDS’19 in Breda. In 1999 ben ik naar Willem II gegaan en kon ook naar NAC en RBC. Ik heb bij Willem II alle elftallen doorlopen, van D3 tot en met het beloftenteam."

Afstand van de naam 'Van Dijk'

De jonge Brabander heeft een Nederlandse vader, een Surinaamse moeder, een broertje van achttien, Jordan, en een zusje van tien, Jenee. Met moeder Hellen heeft hij een heel goede band, net als met opa Ottie, met zijn vader wil hij geen contact meer hebben. "Ik was elf, twaalf jaar toen hij ons heeft achtergelaten. Ik heb eerst nog even bij hem gewoond en daarna de keus gemaakt terug te gaan naar mijn moeder. Mijn broertje en zusje woonden al bij haar. Hij heeft het contact toen verbroken. Vervelend? Valt wel mee. In het begin is het niet leuk, maar ik heb hem niet meer nodig. Mijn vader heeft wel weer contact gezocht."

Hij knikt flauwtjes glimlachend als hij antwoord geeft op de vraag of dat volgens hem verband houdt met zijn voetbalcarrière bij FC Groningen. "Dan weet je alweer genoeg. Ja, zo is het toch. Als ik ouder ben wil ik misschien nog wel eens met hem praten, maar op dit moment heb ik daar helemaal geen behoefte aan."

Later wil hij ook afstand doen van de naam Van Dijk en de familienaam Fo Sieeuw van zijn moeder aannemen. Op zijn onderarm heeft hij ook al de naam Chin (de naam van zijn zaakwaarnemer) Fo Sieeuw laten tatoeëren. "Ik ben de enige van mijn moeders kinderen die nog Van Dijk heet. Nu ga ik mijn naam nog niet veranderen. Dan moet alles weer worden aangepast, maar als ik klaar ben met voetballen gaat dat zeker gebeuren."

Virgil van Dijk scoort voor Southampton. Foto: AFP

Relaxte jongen

Hij geeft aan een relaxte jongen te zijn (’dat zit hem in de cultuur’), een vriendin te hebben die achttien is en Naomi heet (’Zij woont in Breda, zit nog op school en is kapster’) een mbo-opleiding sport en beweging te hebben gevolgd (’maar die heb ik niet afgemaakt. Te druk met voetballen’) en in Groningen een appartement te delen met zijn clubgenoot Tim Keurntjes. "We wonen bij de Westerhaven en koken om de beurt. We zijn beiden geen jongens die veel uitgaan, we zijn helemaal gefocust op het voetballen."

Zijn voetbalcarrière heeft tot dusver een bijna vlekkeloos verloop gehad. "Alleen als eerstejaars B heb ik problemen gehad. Ik maakte toen een groeispurt, werd in korte tijd twintig centimeter langer, werd ineens heel sloom met rennen en kreeg ook een blessure aan mijn knie. Ik zat echt op de rand van te worden weggestuurd. De eerste periode bij FC Groningen heb ik het ook zwaar gehad. Ik ging op mezelf wonen, kende niemand en kende ook de omgeving niet. Fysiek was het ook zwaar. Ik moest wennen aan de intensiteit van de trainingen. In het begin zat ik bij het tweede elftal op de bank. Je moet jezelf ook een beetje de tijd geven, al ben ik niet iemand die veel geduld heeft."

Moeder op de tribune

Hij vertelt dat zijn moeder vaak bij wedstrijden van hem op de tribune zit. "Mijn moeder en mijn opa zijn vreselijk trots op mij en mijn broertje en mijn zusje natuurlijk ook. Mijn moeder is ook alweer kritisch. ’Dit moet je vasthouden’, zegt ze. Mijn vriend Ludy haalt de kritische dingen er ook altijd direct uit als ik een goede wedstrijd heb gespeeld. Zelf ben ik ook heel kritisch. Na een wedstrijd weet ik precies wat ik niet goed heb gedaan. Die fouten moeten eruit als ik een topverdediger wil worden. En dat wil ik..

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.