Gibril Sankoh: ,,FC Groningen is de club van mijn leven.’’ Foto: Marcel Jurian de Jong

Voormalig bootvluchteling zal nooit vergeten waar hij vandaan komt

Gibril Sankoh: ,,FC Groningen is de club van mijn leven.’’ Foto: Marcel Jurian de Jong

Als bootvluchteling verliet Gibril Sankoh op 16-jarige leeftijd hals over kop Sierra Leone. Zonder familie en toekomstperspectief. De bal is zijn redding geworden. Na een mooie carrière gaat hij dit seizoen bij FC Groningen aan de slag als jeugdtrainer.

De tekst op de gevels van de winkels in baby- en kinderkleding in Assen en Winschoten intrigeert. ‘Sankootjes’ staat erop. Het zijn de winkels voor ‘hippe deugnieten’ van de oud-profvoetballer Gibril Sankoh en zijn vrouw Naomi Lourens.

De naam ‘Sankootjes’ slaat op de twee ‘kleine deugnieten’ die zij hebben verwekt: hun zesjarige zoontje Jelani en hun vierjarige dochtertje Joya. ,,Jelani betekent in oud-Afrikaans kracht’’, zegt Gibril, ,,Joya is vreugde.’’

Chalet op Ameland

De voormalige centrale verdediger met de mooie lange pass is neergestreken in Assen. Hij woont er met zijn gezin in een kast van een huis in de woonwijk Kloosterveen. ,,Ik heb dit huis gekocht in 2014 en heb hier in Assen ook nog een appartement. Dat verhuur ik nu. En’’, voegt hij er vrolijk lachend aan toe, ,,een paar weken geleden heb ik ook nog een chalet gekocht op Ameland, in Nes.’’

Ja, het gaat goed met hem, knikt Sankoh. Hij is gelukkig met Naomi, Jelani en Joya en ook financieel heeft hij zijn zaakjes op orde. Transfers van FC Groningen naar FC Augsburg, waarmee hij van de tweede naar de eerste Bundesliga promoveerde en later naar de Chinese clubs Henan Jianye FC en Meizhou Kejia FC hebben hem geen windeieren gelegd.

Luxe leventje in China

,,Ik had nóg wel weer een keer naar China gekund’’, vertelt hij, ,,maar dan was ik wéér een jaar weggeweest en dat wilde ik niet. Ik wilde bij mijn vrouw en kinderen zijn. In mijn eerste seizoen in China waren mijn vrouw en zoontje nog met me mee. Naomi was toen zwanger van ons dochtertje. Wij hadden het goed naar onze zin, hadden een eigen chauffeur, een eigen appartement en voldoende tickets om terug te vliegen naar Nederland. We leefden in luxe. Het enige wat je moet doen in China is presteren en dat deed ik.’’

De afgelopen twee jaar zat Sankoh alleen in China, zijn vrouw en beide kinderen bleven in Assen achter. ,,Het zijn pittige jaren geweest. Ik zag mijn vrouw en kinderen maar twee keer per jaar: in oktober – de competitie in China ligt dan stil – en een paar weken in de zomervakantie. Verder hadden we alleen maar contact via FaceTime , wel twee, drie keer per dag. Ik heb veel respect voor mijn vrouw. Zij heeft de opvoeding van onze kinderen helemaal in haar eentje gedaan en runde er ook nog een paar winkels bij.’’

ACV

Sinds november is Sankoh, 35 inmiddels, thuis in Assen. Heel even dacht hij zijn betaald-voetbalcarrière nog te verlengen met een uitstapje naar de Deense competitie, maar het contact met de promovendus Vendsyssel FF ketste af. Hij vroeg daarop overschrijving aan naar de Asser zaterdagclub ACV, maar toen hij jeugdtrainer kon worden bij FC Groningen besloot hij die kans te grijpen en met voetballen te stoppen. ,,FC Groningen is de club van mijn leven. Ik ga nu bezig met mijn verdere toekomst.’’ Sankoh wil de trainersdiploma’s TC2 en 3 halen en gaat op het CIOS in Heerenveen de trainerscursus volgen.

In Freetown, de hoofdstad van Sierra Leone, waar hij opgroeide, is hij inmiddels twee keer geweest sinds hij het Afrikaanse land op 16-jarige leeftijd hals over kop als bootvluchteling moest verlaten. In zijn geboorteland woedde een burgeroorlog en mannen met dezelfde achternaam als de toenmalige rebellenleider Foday Sankoh waren hun leven niet zeker.

Asielzoekerscentrum

Sankoh dobberde ruim een maand op zee, zonder te weten welke haven het schip zou binnenvaren. Het werd Rotterdam en hij kwam terecht in een asielzoekerscentrum in Heemskerk. ,,Ik kwam aan in Nederland op 21 december, ik vergeet het nooit meer. Het was heel koud, winter kende ik niet. Van Nederland wist ik alleen dat Ajax er speelde en ik kende de namen van Kluivert, Stam en Frank en Ronald de Boer.’’ Pas nadat hij al een jaar in Nederland was, kwam hij weer in contact met zijn familie. Zijn moeder is met zijn broertje in Sierra Leone gebleven, zijn zusje woont in Engeland. Zijn vader is overleden.

De bal, in Freetown al zijn grootste kameraad, werd zijn redding. Sankoh ging voetballen bij de amateurclub De Kennemers, werd al snel ontdekt door Telstar en belandde in januari 2005 bij FC Groningen. ,,Ik ben nu 19 jaar in Nederland. Er is in die periode veel gebeurd. Heftige dingen en ook mooie dingen. Ik ben voor mijn droom gegaan en in mezelf blijven geloven. Het is me goed gegaan, maar ik zal altijd beseffen waar ik vandaan kom.’’

menu