Egan Bernal (rechts) ziet af tijdens de etappe van zondag.

Waarom Tour de France zo zwaar is: Rijden alsof het de laatste race van het jaar is

Egan Bernal (rechts) ziet af tijdens de etappe van zondag. FOTO AFP

De zwaarste Tour in jaren, zo klinkt het vanuit het peloton. Met nog een ongenadige slotweek in het verschiet. Het hoe en waarom deze Tour slopend is.

‘Ik ga helemaal niks doen.’’ Eindelijk, Tom Dumoulin verlangt nu al naar de rustdag. Een uur geleden heeft hij Primoz Roglic op 650 meter voor de streep boven op de Grand Colombier afgezet, om daarna vol door te rijden tot de streep. Met de fijne constatering dat hij inmiddels opgeklommen is naar plek tien in het klassement daalt hij daarna 17 kilometer af naar de teambus. Volgende halte: hotel. Massage, eten, slapen. ,,Of ik een rondje ga fietsen op de rustdag? Eerst maar eens kijken hoe ik wakker word.’’

Niet alleen Dumoulin, maar voor het hele peloton komt de dag van vandaag als geroepen. Om daarna te beginnen aan de slotweek waarvan alle klassementsrenners vooraf hebben gezegd dat die bepalend zal zijn. Zo is de voorsprong van 40 seconden van Roglic op zijn landgenoot Tadej Pogacar allerminst geruststellend, met nog vijf serieuze etappes plus de parade met sprint in Parijs in het vooruitzicht.

Amper rustige dagen

Drie onbarmhartige bergritten en een klimtijdrit. Enig klimmersmasochisme kan Thierry Gouvenou, verantwoordelijk voor het Tourparcours niet worden ontzegd. Kleine illustratie: verspreid over de eerste twee weken werden twee cols van de buitencategorie ingetekend, in de etappes 17 en 18 dienen zich er nog eens drie aan.

Vanuit het peloton klonk de afgelopen weken al het geluid dat dit de zwaarste Tour in jaren is. ,,Ik ben aan het afzien in ieder geval.’’ Dumoulin weet zelf ook dat zijn vorm in deze Tour niet maatgevend is, aangezien hij sinds 2018 geen grote ronde meer uitreed. Wat hem opvalt, is dat er amper rustige dagen zijn geweest. Tel daarbij op het zware parcours tot nu toe.

,,Normaal heb je een eerste week die je eigenlijk gewoon niet voelt, omdat er veel sprintersritten zijn. Dan rijden er twee sukkels vooraan, rijd je de hele dag heel rustig en dan is het in de laatste vijftig kilometer hectisch. Dan kom je met 200 watt gemiddeld over de finish. Nu is het elke dag koers, écht gas geven.’’

Topniveau

Tot een rustige sprintetappe kwam het maar zelden. Door de regen, de wind of Wout van Aert. In plaats van een eerste vlakke week waren vijf serieuze bergetappes ingetekend en werden klimrecords gebroken. Op de Peyresourde reed nooit eerder iemand sneller omhoog dan Tadej Pogacar. Het oude record dateerde van de Tour van 2003 en was in handen van Alexander Vinokoerov en Iban Mayo. Een dag later reed Pogacar samen met Roglic op de Marie Blanque opnieuw de beste tijd uit de boeken.

Greg Van Avermaet – tweevoudig ritwinnaar en bezig aan zijn zevende Tour – kijkt af en toe met verbazing naar zijn wattagemeter. ,,Die waardes zijn echt heel hoog.’’ Volgens de olympisch kampioen is de coronaperiode zonder wedstrijden één van de redenen. ,,Iedereen staat frisser aan de start. Normaal zijn de klassiekers al geweest, hebben we Tirreno-Adriatico en Parijs-Nice gehad en is iedereen een beetje meer uitgeblust. Dit jaar is de Tour eigenlijk het eerste grote evenement. Dus rijdt iedereen op topniveau. Iedereen is fris en goed voorbereid met hoogtestages. Daarbij, deze Tour heeft 8000 hoogtemeters meer dan vorig jaar. Dat smijt je niet zomaar weg .’’

Corona

Corona, met alle onzekerheid die daarbij hoort, heeft ook invloed op het deelnemersveld, zegt Nairo Quintana, die op Grand Colombier bijna vier minuten verloor. ,,Het niveau in de Tour is heel erg hoog. Door de jaren heen is de race al sneller geworden door nieuwe technologieën en materiaal. Maar omdat dit de Tour is hebben veel ploegen hun allerbeste mannen gestuurd om zich zo van een goed seizoen te garanderen.’’

Want wie durft in dit coronajaar met zekerheid te stellen dat op 3 oktober in Monreale de Giro van start gaat? Geen klassementsrenner zal zijn seizoen afstellen op de Vuelta die half oktober begint. Spanje kleurt momenteel donkerrood op de Europese coronakaart. ,,Normaal gesproken is het seizoen meer uitgespreid. Nu is de Tour voor veel teams prioriteit nummer één. Ze sturen hun grote jongens’’, zegt Nicolas Roche, de teamoudste van Sunweb, die 21 grote ronden uitreed. ,,Iedereen is bang dat het seizoen daarna over kan zijn en rijdt de Tour daarom alsof het de laatste race van het jaar is.’’

Jumbo-factor

En dan is er nog de Jumbo-factor. Nadat Ineos (voorheen Sky) het peloton de afgelopen jaren dicteerde, is het dit jaar de Nederlandse ploeg die het tempo bepaalt. Op weg naar de top van Grand Colombier was het weer alleen Pogacar die zich ertegen wist te wapenen.

Jumbo of Ineos, dat voelt anders in de benen, zegt Roche. ,,Jumbo heeft een andere tactiek. Ineos focuste op het klassement en gaf niet om ritzeges. Bij Jumbo willen ze ook ritten winnen. Het idee is hetzelfde: de race controleren. Maar ik heb meer pijn geleden met de Jumbo-trein dan met de Ineos-trein. Ineos reed om energie te besparen en was zo in controle, zonder de rest pijn te doen. Jumbo legt de wil op om het peloton uit te dunnen.’’

Alleen vandaag, op de rustdag, even niet.

menu