Lois Abbingh.

Wereldkampioen of niet: 'Je kunt niet verwachten dat we op het EK een medaille pakken', waarschuwt Lois Abbingh

Lois Abbingh. Foto: Ronald Hoogendoorn

In de rubriek ‘Bellen met het buitenland’ zoeken we contact met sporters en coaches die (grotendeels) in den vreemde vertoeven. Vandaag: handbalster Lois Abbingh.

Lois Abbingh werd deze zomer 28 jaar. Een leeftijd die niet kan kloppen, want gevoelsmatig speelt de Groningse al zeker 40 jaar handbal. ,,Zo voelt het voor mij ook wel eens hoor’’, lacht ze. ,,Ik ben heel jong in het Nederlands team gekomen en speel al elf jaar in het buitenland, dus het is ook al best wel lang, maar ik ben écht nog maar 28.’’

Goed toeven in Denemarken

Abbingh is gelukkig. Na een avontuur in Rusland bij de topclub Rostov trok ze deze zomer naar Denemarken. Het is er goed toeven. ,,Het is hier rustiger rondom corona, dus het is heel prettig om in Denemarken te zijn.’’ Bovendien heeft ze met Tess Wester en Nycke Groot nog twee Nederlandse teamgenoten bij Odense, de club waar Abbingh nu speelt. ,,Het is heel fijn om af en toe weer lekker Nederlands te spreken. En ik ben dichter bij Nederland. In Rostov was ik heel ver bij mijn familie vandaan. Om nu naar mijn ouders in Emmen te gaan, hoef ik maar vijf en een half uur te rijden.’’

Haar vriend, voetbaltrainer Joost Lieder, ging met haar mee naar Denemarken. ,,Het bevalt ons hier goed. De Deense cultuur is vergelijkbaar met de Nederlandse. Joost is op zoek naar werk hier, dat is in deze periode wel wat lastiger. Hij geeft al wel trainingen bij de voetbalclub van Odense, die op het hoogste niveau speelt. Hij verveelt zich dus gelukkig niet.’’

Ook Abbingh verveelt zich niet. Waar het handbal in Nederland al enkele weken stilligt en dat ook nog wel even zo zal blijven, kan er in Denemarken gewoon gespeeld worden. ,,We hebben nog geen enkel duel hoeven afzeggen. De amateursport ligt hier nu wel stil, maar wij kunnen gelukkig spelen. Daar was ik ook wel aan toe.’’

Een vreemd jaar

V oor Abbingh is 2020 ook een vreemd jaar. Nadat de competitie in Rusland werd stilgelegd, keerde ze in april terug in Emmen. In juni meldde ze zich vervolgens bij Odense. ,,Het was een rare periode. Plotseling stopte alles en was het onduidelijk wanneer daar een einde aan zou komen. Echt een gevoel van vakantie heb ik ook niet gehad. Normaal doe ik eens per jaar vier weken helemaal niks. Dan lig ik eerst twee weken op een strand uit te rusten en daarna train ik een paar keer per week voor mezelf. Zo’n periode is vooral mentaal heel fijn. Dit jaar heb ik dat moeten missen.’’

Het vorige jaar eindigde nog zo mooi voor Abbingh. In de finale van het WK gooide ze in de slotseconde Oranje naar de eerste wereldtitel uit de historie. In de maanden erna zag ze de beelden nog vaak voorbijkomen. ,,Het is nu bijna een jaar geleden. Het leven gaat ook gewoon verder. Het is bizar hoe snel zoiets weer naar de achtergrond verschuift. Straks begint alweer een nieuw toernooi’’, doelt Abbingh op het EK, dat over een maand in Denemarken en Noorwegen plaatsvindt.

Raar dat er verschillende regels zijn

Als alles goed gaat tenminste, want beide landen liggen in de clinch over het toernooi. In Noorwegen is de regel ingesteld dat een team naar huis moet bij één coronabesmetting en dat ook de laatste tegenstander van dat team uit het toernooi wordt gezet. In Denemarken zijn de regels iets minder streng. ,,Het is raar dat er verschillende regels zijn. Ik ga ervan uit dat er een oplossing komt. Je kunt mij niet vertellen dat er straks in twee landen twee verschillende regels zijn op één toernooi.’’

Uiteraard is Abbingh geselecteerd voor het EK. Dat geldt ook voor haar teamgenoten Wester en Groot. Laatstgenoemde is een verrassing in de selectie, omdat zij in 2019 afscheid nam van het Nederlands team. Bondscoach Emmanuel Mayyonade maakt er geen geheim van dat hij de middenopbouwster graag weer bij Oranje ziet. De voorselectie van Groot zegt echter weinig. ,,Dat is puur administratief’’, zegt Abbingh. ,,Er moest nu al een lijst met namen doorgegeven worden. Stel dat ze twee weken voor het EK beslist dat ze toch mee wil doen, is dat nu mogelijk.’’

Van wedstrijd naar wedstrijd

A bbingh doet haar best haar teamgenoot over te halen weer voor Oranje te spelen. ,,Natuurlijk praat ik op haar in. Maar ze is niet voor niets gestopt. Ze wilde meer rust. Als je voor het Nederlands team speelt, ga je van wedstrijd naar wedstrijd. Het is uiteindelijk haar keuze of ze weer terug wil keren.’’

Ondanks de WK-titel van een jaar geleden, denkt Abbingh niet dat Nederland favoriet is op het EK. ,,We missen best wel wat speelsters en het niveau van de landen ligt zo dicht bij elkaar, dat je denk ik niet kunt verwachten dat we een medaille pakken, al blijft dat natuurlijk wel het doel. Ik snap dat mensen denken dat we na het wereldkampioenschap op het EK favoriet zijn, maar zij zullen hun verwachtingen moeten bijstellen. Zo gaan we trouwens elk toernooi in, we zijn altijd vrij bescheiden.’’

Een soort voorbereiding

Nederland kwalificeerde zich door de wereldtitel al voor de Olympische Spelen. Het EK kan dus als voorbereidingstoernooi worden gezien. ,,Ja, dat klopt wel. We zijn al geplaatst voor de Spelen, dus er hangt verder niks af van het EK. Het is een soort voorbereiding om beter te worden als team.’’

Op de Spelen wil Abbingh met het Nederlands team meedoen om de titel. Dan moet het grootste sportevenement ter wereld wel doorgaan. ,,Ik mag hopen dat dat gewoon gebeurt’’, zegt Abbingh. ,,Als het volgend jaar niet doorgaat, dan helemaal niet namelijk.’’ Over dat laatste wil de WK-held niet nadenken.

menu