Hinke Schokker: ,,Ik was zo verbaasd dat ik die 100 kilometer had uitgelopen en gewonnen had.’’

Winnares Hinke Schokker van Run Winschoten: 'Ik ben best wel eigenwijs'

Hinke Schokker: ,,Ik was zo verbaasd dat ik die 100 kilometer had uitgelopen en gewonnen had.’’

Hinke Schokker had nog nooit 100 kilometer hardgelopen, maar won meteen tijdens de RUN in Winschoten. Door een misverstand liep ze echter de Nederlandse titel mis. De Friezin blijft er nuchter onder.

Meteen na haar finish in een tijd van 8.00,34 kreeg Hinke Schokker afgelopen zaterdag van de wedstrijdleider van de RUN te horen, dat het bijbehorende Nederlandse kampioenschap haar niet kon worden toegekend.

Ze beschikte immers niet over een wedstrijdlicentie. Maar de in Groningen als klinisch fysicus bij het UMCG werkzame Schokker dacht dat er voor haar wel zo’n licentie was aangevraagd en toegekend.

Loopteam van Hugo Veenker

Schokker is aangesloten bij het loopteam van Hugo Veenker, die als recreantengroep geen wedstrijdlicentie mag uitgeven. Vandaar dat er contacten zijn met atletiekvereniging Heerenveen, die dat wel mag. En daar moet iets zijn misgegaan.

,,Hugo Veenker zegt dat hij op 22 augustus bij AV Heerenveen voor mij een licentie heeft aangevraagd’’, vertelt Schokker in de woning van haar vriend in Groningen. ,,Maar op de een of andere manier is dat daar niet doorgekomen. Ik denk dat het verzoek niet in behandeling is genomen.’’

Volgens Ferry van Dipten van de Nederlandse Atletiekunie is het normaal dat een atleet zonder licentie geen kampioen kan worden. ,,Dan sta je te boek als recreant en niet als wedstrijdloper. AV Heerenveen werkt ook alleen maar met vrijwilligers. Mogelijk heeft het daardoor te lang geduurd.’’

Geen Nederlandse titel

Schokker: ,,Jammer dat het zo is gelopen. Maar ik dacht dat alles prima geregeld was. Ik wilde ook graag een wedstrijdlicentie hebben, want soms verbaas ik mezelf wel met mijn prestaties.’’ Met andere woorden: ze hield ondanks dat ze nog nooit 100 kilometer of zelfs maar een marathon liep in Winschoten rekening met het podium.

,,Toen ik hoorde dat ik de Nederlandse titel niet kreeg, was ik niet eens teleurgesteld. Ik vind het ook helemaal niet erg, want ik was zo verbaasd dat ik die 100 kilometer had uitgelopen en gewonnen had. Omdat ik het erg druk had met mijn werk had ik niet veel kunnen trainen. De beslissing om mij de titel niet te geven, moet ook niet worden teruggedraaid.”

,, Sameena van der Meijden (tweede in 8.47,50) heeft nu de titel en ik vind het niet netjes als zij die weer zou moeten afstaan. Als ik volgend jaar meedoe, kan ik die NK-titel alsnog wel halen’’, vertelt ze, terwijl haar vier maanden oude Chihuahua Bram probeert de schoenveters van de verslaggever door te kauwen.

Paarden andere passie

,,Ik ben de man met de hamer tijdens de RUN niet tegengekomen. Het was zwaar, maar ik vond het wel meevallen. Ik had geen pijn of kramp in mijn buik. Alleen mijn benen werden zwaar. Achteraf hoorde ik dat ik wat boven het record had gelopen. Als ik dat eerder had geweten, was ik misschien nog wat harder gegaan. Maar ik had dit nog nooit gedaan en had geen idee wat ik kon verwachten’’, vertelt de 34-jarige in Eastermar woonachtige atlete.

Daar staan in de stal bij haar ouders haar paarden, Schokker’s andere passie. Als tweejarige zat ze al het zadel en ze rijdt al jarenlang springwedstrijden. In de atletiek is ze een laatbloeier. Ze begon pas vier jaar geleden met hardlopen om voor de paardensport conditie op te doen, maar ze bleek ook voor haarzelf een onverwacht atletiektalent dat opvallend vaak als eerste over de finish komt .

Eerste marathon in Berlijn

Komende zondag loopt ze in Berlijn haar eerste officiële marathon. Iedereen met verstand van zaken, onderwie haar coach Veenker, hadden haar ten sterkste afgeraden daarvoor eerst ook nog 100 kilometer te lopen. Dat is niet bepaald gezond. Maar Schokker is uit bijzonder hout gesneden.

,,Ik ben geen professionele loper. Dat is maar een klein dingetje in mijn leven en ik wil doen wat ik leuk vind. En lopen in Winschoten vond ik gewoon leuk. En ik liep de stress van mijn werk eruit, waar ik een erg drukke periode had. Verder heb ik nog nooit last van mijn benen of blessures gehad.’’

Ze zag zich zichzelf lang als een hardlopende hobbyist, maar wordt door de successen wel wat serieuzer. ,,Ik wil winnen. Ik ben wel competatief ingesteld’’, zegt de vrouw, die als klein meisje bij teamsporten op de basisschool als laatste werd gekozen.

,,Maar daar deden we niet aan hardlopen. Dus ik wist ook niet dat ik daar talent voor had. Wel jammer, want als ik op mijn tiende was begonnen, had ik echt een sportcarrière kunnen hebben.’’

Met paardrijden loopt ze meer blessures op dan met atletiek. ,,Van de week ging een paard op mijn voet staan. Ik dacht daar gaat Berlijn, maar nu gaat het wel weer.’’ En eigenwijs blijft ze: ,,Ik ben best wel eigenwijs, van kleins af aan al. Misschien is dat wel iets Fries.’’

menu