De Fransman Benoit Cosnefroy passeert de finish in de bolletjestrui. Hij raakte de trui kwijt aan Tadej Pogacar.

Zelfs de mindere goden halen deze Tour hun neus op voor de bolletjestrui

De Fransman Benoit Cosnefroy passeert de finish in de bolletjestrui. Hij raakte de trui kwijt aan Tadej Pogacar. Foto: CHRISTOPHE PETIT TESSON

De bolletjestrui heeft in de Tour een iconische waarde. Dat de klassementsrenners de prijs voor beste klimmer niet belangrijk vinden, is niets nieuws. Maar deze Tour halen zelfs de mindere goden hun neus ervoor op. Wat is er aan de hand?

Je ziet ze overal langs het parcours. De reclamekaravaan deelt massaal shirts met de karakteristieke bolletjes uit. Kinderen verzuipen in de grote maten. Opa en oma dragen ze ook met gepaste trots. Op de honderden campers langs de weg zijn vlaggen met bollen gedrapeerd. De bolletjestrui en de Tour zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het succes van de herkenbaarheid.

Maar in de koers? Daar ligt helemaal niemand wakker van de trui. Al jaren weten we dat de echte toppers in de Tour de bolletjestrui hoogstens een leuke bonus vinden. Maar zelfs renners daar net onder geven er dit jaar niks om.

Energieverspilling

Marc Hirschi, een van de revelaties van deze Tour, is een type die zo’n strijd had kunnen voeren. De Zwitser van Sunweb pakte al een etappe, had de trui de dagen daarna voor het grijpen, maar verspilde er geen energie aan. De Fransman Benoit Cosnefroy reed tot voor kort tamelijk onbedreigd in de bergtrui. Gisteren ploeterde hij op de flanken van de Col de la Madeleine, in een stijl die niets weg heeft van een bergkoning. Tadej Pogacar pakte op de voorlaatste klim nog wat puntjes, maar op de slotklim naar Méribel moest hij passen bij Roglic. Als troost stond Pogacar toch nog op het podium met de bolletjestrui, terwijl hij er nooit bewust voor gekoerst heeft.

Dat is precies het punt van Hirschi. ,,We hebben het parcours goed geanalyseerd’’, zegt de Zwitser. ,,Het heeft geen zin om energie in de bolletjestrui te stoppen. Ik pak deze laatste week veel liever nog een rit.’’ Zo denken dus ook al die andere renners van de categorie Hirschi.

Dertien in een dozijn

De Tour heeft de regels rond de bolletjestrui al vaker veranderd. Juist om ervoor te zorgen dat de trui niet in handen kwam van een renner die helemaal niet uitblinkt in klimmen. Dieptepunt wat dat betreft: in 2010 won Anthony Charteau de trui, een Franse dertien-in-een-dozijn renner. Dat moest anders. Sinds 2014 zijn tijdens aankomsten bergop meer punten te verdienen. In deze Tour zijn juist alleen op de aankomst van gisteren dubbele punten te krijgen. Wat de Tour ook aanpast, elke vorm van strijd ontbreekt nu.

Het doet Michael Rasmussen pijn. De Deen won de bergtrui voor de Rabobankploeg in 2005 en 2006. Een echte klimmer die van de trui een doel maakte, zoals de Belg Lucien van Impe (6 keer winnaar) en de Fransman Richard Virenque (7 keer winnaar) dat in het verleden ook deden. Rasmussen ziet het probleem. ,,Ploegen vinden het belangrijker dat hun kopman pakweg negende wordt in het klassement. Dat levert punten op voor de World Ranking waar teams weer afhankelijk van zijn om de belangrijke wedstrijden te blijven rijden. Tja, ik reed liever om te winnen.’’

Gert-Jan Theunisse

Nederland heeft ook een historie met de bollentrui. Gert-Jan Theunisse won in 1989, een jaar eerder was het Steven Rooks. Het leverde veel publiciteit op voor de sponsor. Dat is nu blijkbaar ook geen reden om vol voor de trui te gaan. Terwijl de sponsor door de coronacrisis maanden niet in beeld was.

,,Ik moet eerlijk zeggen: ik vond een etappe winnen ook veel belangrijker dan de bollentrui’’, zegt Rooks. ,,Ik won op Alpe d’Huez, dat staat wel gelijk aan het winnen van een klassieker. Die trui kwam er toen een beetje toevallig bij. Althans, ik ging er pas voor rijden toen ik die etappe had gewonnen.’’

Rooks was in 1989 de laatste winnaar van de lapjestrui. Het combinatieklassement werd daarna afgeschaft. Het voorland van de bolletjestrui nu niemand zich er echt druk om maakt? Rooks: ,,Nee, die trui gaat echt niet verdwijnen. Strijd of niet, het is een icoon van de Tour de France.’’

menu