Die horrorcrash op het Duitse circuit van Oschersleben zal Bennie Streuer nog lang blijven heugen. De zijspancoureur uit Grolloo had er ervaren hoe fragiel het lijntje tussen leven en dood is. Op hoge snelheid was hij met zijn span viermaal over de kop geslagen en op een naast de baan gelegen muur geknald. „Dit kon wel eens het einde zijn”, flitste het door zijn hoofd.

De wereldkampioen van 2015 overleefde het huiveringwekkende ongeluk, maar liep wel een breuk in rugwervel en bekken, pijnlijke ribben, armblessure en talloze kneuzingen op. Hem wacht nog een langdurige revalidatie na zijn operatie in het ziekenhuis van Maagdenburg. „Ik heb enorm veel mazzel gehad. Ik kan gelukkig nog lopen”, sprak de Drentse coureur opgelucht.

Hoeveel geluk hij heeft gehad, werd hem vooral duidelijk in gesprek met chirurg Mohamed Ellafi die de operatie aan zijn wervelkolom had uitgevoerd. „Ik ben pas echt geschrokken toen hij mij uitlegde wat er precies stuk aan mij was. Dat deed hij aan de hand van een skelet dat aan de muur hing. Toen besefte ik dat ik mij gelukkig mag prijzen dat ik nog kan lopen en niet verlamd ben geraakt, want dat was heel dichtbij”, bekende de coureur, die zijn 37e verjaardag noodgedwongen in het ziekenhuis moest ’vieren’.

Liggend in een ambulance is hij naar huis vervoerd, bijna twee weken na het angstwekkende ongeluk. Het was niet de eerste keer dat de zoon van zijspanicoon Egbert Streuer bij een crash betrokken was geraakt. In 2010 belandde hij met zijn bakkenist Kees Endeveld ondersteboven in een sloot bij een race in Oss, drie jaar later crashte hij in Le Mans waarbij de arm van bakkenist Geert Koerts uit de kom schoot.

Dat was echter klein bier vergeleken bij wat hem in Oschersleben overkwam. „Dat was de zwaarste crash die ik heb meegemaakt. Zwaarder kan bijna niet”, vertelde Streuer, die blij was dat zijn nieuwe Franse bakkeniste Emmanuele Clément ongedeerd bleef. Tijdens de privétest van hun Team Bonovo Action vloog de vriendin van Streuers teamgenoot Kévin Rousseau bij de eerste koprol metershoog door de lucht, maar kon wonderwel meteen weer opstaan.

Hoe gaat het nu met je?

„Naar omstandigheden wel goed, al ben ik overal nog bont en blauw. Die kneuzingen hebben nu alle kleuren van de regenboog aangenomen. Maar belangrijker is dat ik aan mijn gebroken rug ben geopereerd, want een wervel was kapot en die hebben ze met een soort cement weer in model gebracht. Met andere wervels is die gefixeerd. Ik heb al weer wat kunnen lopen, voor zover dat gaat. Aanvankelijk was het plan om na het ziekenhuis naar München te gaan. Daar is een kliniek waar ook wel spelers van Bayern München terecht kunnen om te herstellen van blessures. De medici vonden mij nog niet goed genoeg om daar al naartoe te gaan. Dat was wel even een tegenvaller. De chirurgen zeggen dat het herstel wel een half jaar gaat duren. Met revalidatie en fysiotherapie hoop ik er sneller weer helemaal bovenop te komen.”

Weet je al hoe die crash heeft kunnen gebeuren?

„Dat weten we nog niet precies. In het ziekenhuis heb ik de tijd gehad om er over na te denken. Vermoedelijk was er iets stuk gegaan aan de ophanging. Tijdens het rijden voelde ik dat er iets afknapte en kon ik nog tegensturen. Toen ging het span naar rechts en reden we recht op een muur af. Ik weet niet meer hoe hard we toen reden, maar ik vermoed 200 kilometer per uur. Ik ging er gelukkig niet recht in, maar onder een hoek van 25 graden. Ga je frontaal de muur in, dan kun je het vergeten. Dat maakte wel indruk. Omstanders vertelden me dat ik vier keer over de kop ben geslagen; drie keer toen ik er nog in zat en bij de vierde keer kon ik er kruipend uit komen. Ik had wel meteen pijn en dat was een goed teken.”

loading

De risico’s van het vak?

„Ach, alles kan gevaarlijk zijn. Ik lag in het ziekenhuis op een afdeling met alleen maar mensen met botbreuken, terwijl ik de enige was die aan motorsport doet. Als je de straat oversteekt en niet oplet, loop je ook kans op een ongeluk. Coureurs weten dat er risico’s aan races zijn verbonden. De crash gebeurde echter op een beroerde plek. In een langzame bocht was er niet zoveel aan de hand geweest. Emmanuele draait al een paar jaar mee in de racerij en weet ook dat er wat kan gebeuren. Na de crash heeft zij nog een aantal rondjes meegereden met mijn andere teamgenoot Tim Reeves. Dat is wel de beste manier om over de schrik heen te raken.”

Het WK zijspan begint op 11-12 juni in Le Mans. Ook het TT Circuit Assen is op 23-25 juli gastheer. Zien we je in dit seizoen nog in actie?

„Ik ga er vanuit dat ik er weer bij ben, maar ik weet niet wanneer. Mijn gevoel zegt dat het haalbaar is. Ik heb alleen geen ervaring met een herstelperiode en weet niet of zich misschien nog complicaties voordoen. Vanuit mijn team wordt er geen druk op mij gelegd en dat is fijn.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Sport